ΜΑΛΕΑΣ Κωνσταντίνος (1879-1928) “Κυπαρίσσι”

 

Το τεκμήριο παρέχεται από τον φορέα :
Ίδρυμα Ευαγγέλου Αβέρωφ-Τοσίτσα

Αποθετήριο :
Πινακοθήκη Ε. Αβέρωφ

δείτε την πρωτότυπη σελίδα τεκμηρίου
στον ιστότοπο του αποθετηρίου του φορέα για περισσότερες πληροφορίες και για να δείτε όλα τα ψηφιακά αρχεία του τεκμηρίου*
χρησιμοποιήστε
το αρχείο ή την εικόνα προεπισκόπησης σύμφωνα με την άδεια χρήσης :
CC BY-NC 4.0

Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση
κοινοποιήστε το τεκμήριο



ΜΑΛΕΑΣ Κωνσταντίνος (1879-1928) “Κυπαρίσσι” (EL)

ΜΑΛΕΑΣ Κωνσταντίνος (1879-1928) (EL)

Ο Κωνσταντίνος Μαλέας, εισηγητής του ανανεωτικού πνεύματος που κυριάρχησε στον τόπο μας κατά τη δεύτερη και τρίτη δεκαετία του 20ου αιώνα, όχι μόνο στις τέχνες αλλά και τα γράμματα, ασχολήθηκε αποκλειστικά με το τοπίο, το οποίο δεν αντιμετωπίζει μόνο ως οπτική παράσταση ενός φυσικού προτύπου, αλλά και ως εκδοχή χώρου για την κατανόηση της οποίας απαιτείται η ενεργοποίηση του θεατή, εφόσον η φυσιοκρατική-νατουραλιστική απεικόνιση υποχωρεί εμπρός στην υποκειμενική εμπειρία. Αντινατουραλιστική χρωματική απόδοση, παχιά νευρική πινελιά, διαμόρφωση του χώρου κατά επίπεδα και έντονη διακοσμητική διάθεση αποτελούν απόηχους των επιδιώξεων των Φωβ, των Ναμπί, των Συνθετιστών που ανιχνεύονται στο έργο του Μαλέα. Στο «Κυπαρίσσι», με χειρονομιακή σχεδόν επίθεση του χρώματος, ο ζωγράφος κτίζει σε ενότητες τη σύνθεση χωρίς να ενδιαφέρεται για το φυσικό πρότυπο, αλλά μόνο για την εντύπωση που ο ίδιος σχηματίζει καθώς ο ήλιος κατακαίει τα πάντα γύρω του. Έτσι το φύλλωμα του κυπαρισσιού μεταλλάσσεται σε κόκκινες φλόγες, ο τοίχος της μάντρας που βρίσκεται στη σκιά βάφεται μωβ, ενώ στα σημεία στα οποία πέφτει το ηλιακό φως ανοιχτόχρωμες επιφάνειες αντανακλούν όλους αυτούς τους αντιφυσιοκρατικούς χρωματισμούς. Αυτός ο τρόπος ζωγραφικής κυριάρχησε στο έργο του Μαλέα ως τα μέσα της δεύτερης δεκαετίας του 20ου αιώνα. (EL)

Λάδι σε χαρτόνι (EL)

Η αρχή του Μοντερνισμού στην Ελλάδα. Η Ομάδα Τέχνη (EL)
20ός αιώνας (EL)


Εικόνα

http://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0/



*Η εύρυθμη και αδιάλειπτη λειτουργία των διαδικτυακών διευθύνσεων των συλλογών (ψηφιακό αρχείο, καρτέλα τεκμηρίου στο αποθετήριο) είναι αποκλειστική ευθύνη των φορέων περιεχομένου.