Ο Ηράκλειτος και ο διαλεκτικός υλισμός

 

Το τεκμήριο παρέχεται από τον φορέα :
Ακαδημία Αθηνών

Αποθετήριο :
Κέντρον Ερεύνης Ελληνικής Φιλοσοφίας (ΚΕΕΦ)

δείτε την πρωτότυπη σελίδα τεκμηρίου
στον ιστότοπο του αποθετηρίου του φορέα για περισσότερες πληροφορίες και για να δείτε όλα τα ψηφιακά αρχεία του τεκμηρίου*
χρησιμοποιήστε
το αρχείο ή την εικόνα προεπισκόπησης σύμφωνα με την άδεια χρήσης :
CC BY-NC-SA 4.0

Αναφορά Δημιουργού - Μη Εμπορική Χρήση - Παρόμοια Διανομή
κοινοποιήστε το τεκμήριο



Ο Ηράκλειτος και ο διαλεκτικός υλισμός

Κεσσίδης , Θεοχάρης Χ.

Un grand nombre de théoriciens de l΄ex-Union Soviétique considérait Héraclite, comme le précurseur du matérialisme dialectique. Cette tendance de faire assimiler le philosophe d΄Ephèse à un avant la lettre précepteur des principes de la dialectique marxiste fut accompagnée d΄une distinction rigide entre logique formelle et logique dialectique. Cette évaluation, en ce qui concerne la logique formelle, fut presque négative - car ces théoriciens adoptaient le mépris de Hegel envers cette faculté. Pourtant, bien qu΄ils reconnaissaient en logique dialectique une science presque véritable, dans le cadre où elle représentait «la logique du réel», ils adoptaient, en même temps, la défense de tout fractionnisme dans le sein du Parti Communiste, établie par un décret spécial au cours des travaux du Lomé colloque du Parti Communiste Russe. Ce n΄est qu΄à la fin du 20ème siècle que la distinction figurative entre logique formelle et logique dialectique, après avoir servi pendant une longue période les intérêts du Parti Communiste, fut finalement abandonnée. Dans la Nouvelle Encyclopédie Philosophique (Moscou, 2000-2001), le terme «logique dialectique» n΄y figure plus, comme c΄est le cas, pour l΄ancien grand lemme sur la «dialectique».

Επετηρίδα

Διαλεκτικός υλισμός
Ιστορία της Φιλοσοφίας
Ηράκλειτος


2004

Κείμενο/PDF

Γαλλική γλώσσα
Ελληνική γλώσσα



*Η εύρυθμη και αδιάλειπτη λειτουργία των διαδικτυακών διευθύνσεων των συλλογών (ψηφιακό αρχείο, καρτέλα τεκμηρίου στο αποθετήριο) είναι αποκλειστική ευθύνη των φορέων περιεχομένου.