Timaeus 48e-51 b: Plato s Theory of Space

 

Το τεκμήριο παρέχεται από τον φορέα :
Ακαδημία Αθηνών

Αποθετήριο :
Κέντρον Ερεύνης Ελληνικής Φιλοσοφίας (ΚΕΕΦ)

δείτε την πρωτότυπη σελίδα τεκμηρίου
στον ιστότοπο του αποθετηρίου του φορέα για περισσότερες πληροφορίες και για να δείτε όλα τα ψηφιακά αρχεία του τεκμηρίου*
χρησιμοποιήστε
το αρχείο ή την εικόνα προεπισκόπησης σύμφωνα με την άδεια χρήσης :
CC BY-NC-SA 4.0

Αναφορά Δημιουργού - Μη Εμπορική Χρήση - Παρόμοια Διανομή
κοινοποιήστε το τεκμήριο



Timaeus 48e-51 b: Plato s Theory of Space

Digby, Thomas

Το άρθρο αποτελεί βασικά μιαν εξήγηση του χωρίου 48e – 51b του Τιμαίου, όπου ο Πλάτωνας καταπιάνεται με τη γεφύρωση του χάσματος μεταξύ φαινομένων και ιδεών. Η έρευνα αυτού του «τρίτου πράγματος» δεν είναι εύκολη γιατί απαιτεί «να επιδιώξουμε να φέρουμε στο φως και να περιγράψουμε ένα είδος χαλεπόν και αμυδρόν». Ο Πλάτωνας υιοθετεί μιαν ηρακλείτεια άποψη για τον κόσμο των φαινομένων, ότι δηλ. Τίποτα δεν είναι απολύτως καθορισμένο, αλλά παρ’ όλ’ αυτά ο κόσμος των φαινομένων δεν στερείται τελείως τη δυνατότητα καθορισμού. Η λύση αυτού του παραδόξου βρίσκεται στο «τρίτο πράγμα», το οποίο, όπως οι ιδέες, είναι σταθερό και αναλλοίωτο. Το τρίτο πράγμα είναι κάτι ανάλογο, από μιαν άποψη, με το χρυσάφι που χρησιμοποιεί ο χρυσοχόος, αλλά έχει και διαφορές από αυτό, οι οποίες οδηγούν τον Πλάτωνα να αποκλείσει τη δυνατότητα, το τρίτο πράγμα να είναι κάτι υλικό. Ο χαρακτήρας του τρίτου πράγματος φαίνεται να βρίσκεται, κατά παράδοξο τρόπο, στην έλλειψη χαρακτηριστικών. Έτσι το τρίτο πράγμα, που αποδεικνύεται να είναι χώρος (αλλά όχι με την γεωμετρική σύλληψη), όχι μόνο είναι ανεπαρκές να εκπληρώσει τον εξηγητικό του ρόλο, αλλά και δημιουργεί στην πραγματικότητα περισσότερα προβλήματα απ’ όσα λύνει. Το άρθρο τελειώνει με μια σύντομη σύγκριση της πλατωνικής έννοιας του χώρου με την έννοια του κενού στη σύγχρονη φυσική.

Επετηρίδα

Ιστορία της Φιλοσοφίας
Πλατωνική Φιλοσοφία
Τίμαιος
Πλάτωνας
Χώρος
Θεωρία των ιδεών


1983-1984

Κείμενο/PDF

Ελληνική γλώσσα
Αγγλική γλώσσα



*Η εύρυθμη και αδιάλειπτη λειτουργία των διαδικτυακών διευθύνσεων των συλλογών (ψηφιακό αρχείο, καρτέλα τεκμηρίου στο αποθετήριο) είναι αποκλειστική ευθύνη των φορέων περιεχομένου.