Colour vision perception in Greek Philosophy

 

This item is provided by the institution :
Academy of Athens

Repository :
Research Centre for Greek Philosophy

see the original item page
in the repository's web site and access all digital files of the item*
use
the file or the thumbnail according to the license:
CC BY-NC-SA 4.0

Attribution-NonCommercial-ShareAlike
share






Colour vision perception in Greek Philosophy

Κολιόπουλος, Ιωάννης

Οι Έλληνες, άνθρωποι «οπτικοί», βίωναν την δράση και την ταύτιζαν με την ύπαρξη (Ίλιάδα, Σ 61 κε.) και τη νόηση (Ίλιάδα, Ο 422, Τ 122). Οι Προσωκρατικοί και οι άλλοι διανοητές ερμήνευαν τα χρώματα και την αντίληψη των χρωμάτων σύμφωνα με τις γενικώτερες θέσεις και αρχές τους. Για τον Δημόκριτο π.χ. τα διάφορα χρώματα οφείλονται στη διαφορά των ατόμων και του τρόπου ένωσής τους (Diels, II 68Α 49). Αυτό που νομίζουμε ως λευκό και ως μαύρο και όλες οι άλλες των πραγμάτων ιδιότητες είναι «δεν» και «μηδέν». Αυτό το δίδυμο της αντίθεσης το συναντάμε και στον Εμπεδοκλή ως «φιλία» και «νεΐκος» και επικυρώνεται με τη νεώτερη θεωρία εξήγησης της αντίληψης των χρωμάτων του Hering, των «αντιθέτων ζευγών». Ο Πλάτων, ιδίως στον Θεαίτητο (153-154), και ο Αριστοτέλης, ιδίως στο Περί Ψυχής (II, 242 α 19), επιχειρούν τις δικές τους προσεγγίσεις στο θέμα, ενώ ο Πλωτίνος (πρβλ. διδακτ. διατριβή Δ. Κούτρα 1968), με την ιδέα πως τα αντικείμενα που βλέπουμε έχουν συγγένεια με το ίδιο το μάτι μας και το μάτι μας τα φέρνει μέσα του, επηρέασε τον Γκαίτε για τη θεωρία των χρωμάτων και τη γνωστή θεώρηση του του «ηλιογενούς οφθαλμού» (Goethe Werke, Insel Verlag, 6,381). Από μερικά ψήγματα της αρχαϊκής Ελληνικής σκέψης επιχειρείται η πρώτη προσέγγιση στο πως αντιλαμβάνονταν οι Έλληνες στοχαστές το χρώμα και την αντίληψή του, θέμα που απασχολεί ακόμη τους επιστήμονες και τους φιλόσοφους.

Επετηρίδα

Ιστορία της Φιλοσοφίας
Χρώμα
Αντίληψη
Σκέψη


1995-1996

Text

Greek
English



*Institutions are responsible for keeping their URLs functional (digital file, item page in repository site)