Σε κάποιες περιπτώσεις, ο Μάνος Φαλτάϊτς, επέκτεινε το έργο πέρα απ' το αρχικό του πεδίο προσθέτοντας, επικολλώντας χαρτί ή χαρτόνι ή ότι άλλο βολικό για να συνεχίσει. Αν παρατηρήσει κανείς υπάρχει υπογραφή στο πάνω αριστερά τεταρτημόριο του έργου που σημαίνει ότι το είχε προς στιγμήν θεωρήσει ολοκληρωμένο. Ο τίτλος του έργου δόθηκε απ' τον ίδιο και αναγράφεται κάτω δεξιά πάνω από την υπογραφή του. Η αναφορά του σ' αυτό το έργο, που όλες οι παραπάνω κινήσεις του δείχνουν ότι το θεωρούσε σημαντικό, δεν είναι σε ένα Φροϋδικό υπερεγώ αλλά σ' έναν Νιτσεϊκό υπαρξισμό όπως αυτός εκφράζεται π.χ. στην \"Ασκητική\" του Καζαντζάκη: \nΔεν είσαι λεύτερος. Αόρατα μυριάδες χέρια κρατούν τα χέρια σου και τα σαλεύουν. Όταν θυμώνεις, ένας προπάππος αφρίζει στο στόμα σου· όταν αγαπάς, ένας πρόγονος σπηλιώτης μουγκαλιέται όταν κοιμάσαι, ανοίγουν οι τάφοι μέσα στη μνήμη και γιομώνει βουρκόλακες η κεφαλή σου.\nΈνας λάκκος αίμα είναι η κεφαλή σου, και μαζώνουνται κοπάδια κοπάδια οι γίσκιοι των πεθαμένων και σε πίνουν να ζωντανέψουν.\n
(EL)