Το έργο παρουσιάζει τους δύο ήρωες του ποιήματος του Βιτσέντζου Κορνάρου, στο οποίο εξιστορείται η περιπέτεια του Ερωτόκριτου, που είχε ερωτευτεί την Αρετούσα, κόρη του βασιλιά της Αθήνας (16ος αιώνας). Εδώ ο Θεόφιλος παρουσιάζει τη συνάντηση των δύο ερωτευμένων. Η Αρετούσα ανταποκρίνεται στον έρωτα του Ερωτόκριτου, ο οποίος έχει ανεβεί με σχοινένια σκάλα στο μπαλκόνι της, αφού γέρνει προς τη μεριά του. Το έργο μορφολογικά είναι ενδεικτικό της ναΐφ τεχνικής του Θεόφιλου. Τα δύο πρόσωπα βρίσκονται στο κέντρο του πίνακα και έχουν μεγαλύτερες διαστάσεις σε σχέση με τα αντικείμενα του περιβάλλοντός τους, προκειμένου ο Θεόφιλος (1867-1934) να δηλώσει τη σημασία τους (ιερατική προοπτική). Ο χώρος έχει στοιχεία από την αρχαιότητα (κορινθιακά κιονόκρανα) και αποδίδεται δισδιάστατος, επιρροή από τη βυζαντινή τέχνη. Ο λαϊκός ζωγράφος χρησιμοποίησε βασικά χρώματα για μέγιστες αντιθέσεις (κόκκινο, κίτρινο, μπλε). Άλλωστε, έφτιαχνε μόνος του τα χρώματά του από φυτικές ύλες. Χαρακτηριστικός είναι και ο πλούτος των λεπτομερειών, οι οποίες καλύπτουν το σύνολο της ζωγραφικής επιφάνειας (ακόμα ένα στοιχείο της λαϊκής τέχνης).
(EL)
.png){kind=logo}
1 JPEG
