Το έργο εικονίζει έναν εσωτερικό χώρο, ο οποίος λειτουργεί ως το εργαστήρι του καλλιτέχνη. Αριστερά εικονίζεται ένα καβαλέτο, δεξιά ένα ψηλό σκαμνί και στο βάθος μια ζωγραφική επιφάνεια στερεωμένη σε ακαθόριστο σημείο, που φέρει ελεύθερες πινελιές. Η σύνθεση οργανώνεται στον χώρο με βάση τα τρία αυτά αντικείμενα, ενώ χρωματικά κινείται σε αποχρώσεις του γαλάζιου-μπεζ-καφέ. Ο Γιάννης Αντωνόπουλος (γ. 1948) χρησιμοποιεί το χρώμα εξπρεσιονιστικά και δίνει έμφαση στους όγκους και όχι στα περιγράμματα. Ο ίδιος έχει αναφέρει για τη ζωγραφική του «Πάντα στη ζωγραφική μου υπήρχε σχεδιαστική και χρωματική λιτότητα. Το πρώτο που σκεπτόμουν ήταν να βλέπω την εσωτερικότητα του θέματος που ζωγραφίζω και να προσπαθώ να βρω την αλήθεια του, έτσι καταργούσα τα περιγράμματα και παρατηρούσα πολύ τους όγκους, με ενδιέφερε να κατανοήσω τους όγκους γιατί πιστεύω ότι στην κατανόηση των όγκων βρίσκεται η δύναμη. Η τέχνη δεν είναι τίποτα άλλο από αίσθημα και παρατήρηση. Χωρίς όμως την γνώση των όγκων, των αναλογιών και της ποιότητας των χρωμάτων, το όποιο αίσθημα παραλύει. Ήμουν πάντα λάτρης της αλήθειας, και δεν δίσταζα ποτέ να την εκφράζω».
(EL)
.png){kind=logo}
1 JPEG
