Το έργο εικονίζει μια πολυπληθή σύνθεση ζωντανών και νεκρών μορφών σε τριγωνική διάταξη. Στο κάτω μέρος εικονίζεται το πτώμα ενός άνδρα εκατέρωθεν του οποίου βρίσκονται δύο γυναίκες που τον θρηνούν. Στο βάθος δεξιά μια άλλη αποστεωμένη γυναίκα με μακριά μαλλιά και κενό βλέμμα κοιτάει την κεντρική σκηνή, ενώ πίσω της κείτεται το πτώμα ενός άλλου άνδρα κι ενός παιδιού. Ένα μικρό παιδάκι έχει απλώσει τα χέρια πάνω στο πτώμα του άνδρα και πιθανώς πατέρα σε μια κίνηση επαλήθευσης για το αν ο πατέρας ζει. Το κεφάλι του νεκρού άνδρα-πατέρα στηρίζεται στα πόδια μιας γυναίκας, η οποία έχει γίνει ένα με το σκοτεινό βάθος. Πρόκειται για ένα έργο που παραπέμπει στα τραγικά γεγονότα της Κατοχής, τα οποία κι έζησε από κοντά η ζωγράφος, αφού συμμετείχε ενεργά στην Εθνική Αντίσταση. Το 1945 φυγαδεύτηκε με το σύζυγό της, Μανόλη Κινδύνη, και με άλλους διανοούμενους κομμουνιστές και μέλη του ΕΑΜ στη Γαλλία. Το έργο έχει εξπρεσιονιστικό χαρακτήρα και η εναλλαγή μαύρο-άσπρου προσδίδει τραγικότητα στη σύνθεση.
(EL)
.png){kind=logo}
1 JPEG
