«Η παιδεία που απέκτησα κοντά στον Παρθένη με έμαθε να βλέπω», σημείωνε ο ο Βάλιας Σεμερτζίδης (1911-1983) το 1981 στον Χρίστο Αλεξίου. «είδα […] τη σημασία του κτισίματος του έργου, το κτίσιμο της μορφής, του χρώματος, της γραμμής». 45 χρόνια μετά το πέρας των σπουδών του, ο ζωγράφος ανακαλούσε τη διδασκαλία αποκαλύπτοντας τον βαθύ της αντίκτυπο στην καλλιτεχνική διαμόρφωσή του. Όλα αυτά τα στοιχεία της διδαχής του Παρθένη εντοπίζονται εύκολα στη σπουδή γυμνού άντρα, ένα έργο που εκτελέστηκε στο πλαίσιο των ετήσιων διαγωνισμών της ΑΣΚΤ και συγκεκριμένα στο ολόσωμο γυμνό. Εικονίζεται το μοντέλο καθιστό σε ένα σκαμνί. Έχει τα πόδια σταυροπόδι (καλύπτοντας έτσι τα γεννητικά όργανα) και στηρίζει το κεφάλι με το χέρι. Η σύνθετη στάση γεννά μια σειρά από δυσκολίες στους εξεταζόμενους σπουδαστές, μια πολύπλοκη σειρά αξόνων όπως ορίζονται από τα μέλη της μορφής που τοποθετούνται σε διαφορετικές θέσεις. Ο Σεμερτζίδης, ωστόσο, διαχειρίζεται τα προβλήματα αυτά με επιτυχία, κατορθώνοντας να αποδώσει την προοπτική σύντμηση στα πόδια και τον πάνω κορμό, στην κεκλιμένη κεφαλή. Χειρίζεται, επίσης, ιδανικά το φως που πέφτει από τα δεξιά και χτίζει τον χώρο με επίπεδα χρώματος. Οι μεγάλες λευκές επιφάνειες, ωστόσο, στο φόντο φανερώνουν πως το έργο έμεινε μάλλον ημιτελές, τουλάχιστον σε σχέση με τις απαιτήσεις της εξέτασης, χωρίς να μειώνεται η ποιότητα του σπουδαστικού αυτού έργου.
(EL)
.png){kind=logo}
1 JPEG
