Το έργο εικονίζει μια καρέκλα σε ένα εσωτερικό χώρο. Είναι καλυμμένη με ένα ύφασμα και στο βάθος υψώνεται ένα παραπέτασμα. Το έργο διακρίνεται για τον έντονο εξπρεσιονισμό του χρώματος και της φόρμας. Η παλέτα κινείται σε ψυχρές αποχρώσεις του γαλάζιου. Ο Γιάννης Αντωνόπουλος (γ. 1948) χρησιμοποιεί το χρώμα εξπρεσιονιστικά και δίνει έμφαση στους όγκους και όχι στα περιγράμματα. Ο ίδιος έχει αναφέρει για τη ζωγραφική του «Πάντα στη ζωγραφική μου υπήρχε σχεδιαστική και χρωματική λιτότητα. Το πρώτο που σκεπτόμουν ήταν να βλέπω την εσωτερικότητα του θέματος που ζωγραφίζω και να προσπαθώ να βρω την αλήθεια του, έτσι καταργούσα τα περιγράμματα και παρατηρούσα πολύ τους όγκους, με ενδιέφερε να κατανοήσω τους όγκους γιατί πιστεύω ότι στην κατανόηση των όγκων βρίσκεται η δύναμη. Η τέχνη δεν είναι τίποτα άλλο από αίσθημα και παρατήρηση. Χωρίς όμως την γνώση των όγκων, των αναλογιών και της ποιότητας των χρωμάτων, το όποιο αίσθημα παραλύει. Ήμουν πάντα λάτρης της αλήθειας, και δεν δίσταζα ποτέ να την εκφράζω».
(EL)