Το έργο έχει ως αφετηρία δύο ανθρώπινες μορφές, οι οποίες εικονίζονται ως ένα αμάλγαμα χρωμάτων. Ο Κούκος προκειμένου να συνθέσει τις «φιγούρες» χρησιμοποιεί λευκούς τόνους που επικαλύπτονται από διάφορα άλλα χρώματα (θερμά ή ψυχρά), όπως κόκκινο, κίτρινο, μπλε….Οι μορφές προβάλουν σε ασαφές βάθος που κυμαίνεται σε αποχρώσεις του γκρι, ενώ στο πάνω και κάτω μέρος της σύνθεσης απαντώνται διάσπαρτα χρώματα σε συναφής τόνους. Ο ζωγράφος με αφετηρία τον εξπρεσιονισμό ανοίγει έναν διάλογο υλικού και άυλου, χώρου και κενού μέσα από τον οποίο οδηγείται στην αφαιρετική διατύπωση.
(EL)