Το έργο εικονίζει μια σύνθεση που βασίζεται στο καθαρό χρώμα. Η ζωγραφική επιφάνεια καταλαμβάνεται από μπλε χρώμα σε διάφορες αποχρώσεις που μοιάζει να κυλάει προς το κάτω μέρος της. Η σύνθεση ζωηρεύει από κίτρινες και κόκκινες πινελιές σε διάφορα σημεία, που σπάνε την ψυχρή μονοτονία του μπλε χρώματος . Ο Δημήτρης Κούκος (γ. 1948) με αφετηρία τον εξπρεσιονισμό καταλήγει πλέον σε αφαιρετικές διατυπώσεις όπου πρωταγωνιστής είναι το χρώμα.
(EL)