Το έργο εικονίζει το πρόσωπο μιας γυναικείας μορφής η οποία έχει τα μάτια κλειστά. Τα μαλλιά της μοιάζουν αχτένιστα και γίνονται ένα με τον ασαφή χώρο του βάθους. Η θλίψη, όπως είναι και ο τίτλος του έργου, είναι εμφανής και διάχυτη στην ατμόσφαιρα και στο πρόσωπο της εικονιζόμενης. Την απόδοση του έντονου αυτού συναισθήματος καθοριστικό ρόλο έχει παίξει η εξπρεσιονιστική απόδοση της γραμμής καθώς το παιχνίδι φωτός-σκιάς με βάση το οποίο οργανώθηκε το πλάσιμο του προσώπου της μορφής. Η ζωγράφος είχε άλλωστε ως βασική της θεματολογία την απεικόνιση πονεμένων μητέρων και φοβισμένων παιδιών. Φαίνεται πως αυτά τα συναισθήματα και η αποτύπωσή τους στη ζωγραφική επιφάνεια την απασχολούσαν έντονα και πιθανώς να σχετίζονται με τα παιδικά της χρόνια τα οποία έζησε ως πρόσφυγας αλλά και έπειτα την περίοδο της κατοχής όπου θα έβλεπε γύρω της θλιμμένες μητέρες να αδυνατούν να φροντίσουν τα παιδιά τους.
(EL)