Το έργο εικονίζει τον διάσημο Λήσταρχο Νταβέλη, ο οποίος σύμφωνα με την ιστορία το 1855, την εποχή του Κριμαϊκού Πολέμου, με τον αποκλεισμό της Αθήνας από τον αγγλο-γαλλικό στόλο, πέτυχε τη σύλληψη Γάλλου αξιωματικού του στρατού κατοχής που είχε καταπλεύσει στον Πειραιά για να αποτρέψει τη συμμετοχή της Ελλάδας στον Κριμαϊκό Πόλεμο στο πλευρό της Ρωσίας. Για την απελευθέρωση του αξιωματικού ο Νταβέλης εισέπραξε το υπέρογκο για την εποχή ποσό των 30.000 δρχ. σε χρυσό από την ελληνική κυβέρνηση. Στο έργο του Θεόφιλου (1867-1934) ο λήσταρχος εικονίζεται να κρατά το όπλο του, να έχει το χέρι ακουμπισμένο στη μέση και να κοιτά τον θεατή αγέρωχα. Ο Θεόφιλος δημιούργησε πλήθος έργων με ηρωικά θέματα, πολεμικές σκηνές και ήρωες κυρίως από την Επανάσταση του 1821 σε όλη τη διάρκεια της ζωής του. Πρότυπά του ήταν λαϊκές χρωμολιθογραφίες, όπου είχαν διαμορφωθεί και παγιωθεί εικονογραφικοί τύποι ηρώων και μαχών. Ήταν αυτοδίδακτος και υιοθέτησε ένα ύφος με αναφορές στη λαϊκή και τη βυζαντινή ζωγραφική (έλλειψη βάθους, ιερατική προοπτική).
(EL)