Το έργο εικονίζει μια γριά γυναίκα να κάθεται σε μια καρέκλα. Η μορφή κοιτά κατάματα τον θεατή με το βλέμμα της να μοιάζει απλανές και κουρασμένο. Έχει τα χέρια σταυρωμένα στην κοιλιά και φορά μαύρο ένδυμα. Ο χώρος παραμένει ακαθόριστος. Το έργο δημιουργήθηκε στο πλαίσιο των υδατογραφιών για τις «Σελίδες ημερολογίου» (1980-1988), μια ενότητα υδατογραφιών και σχεδίων που δημιούργησε ο Χρόνης Μπότσογλου (1941-2022) με αφορμή τη χρόνια ασθένεια της μητέρας του, προκειμένου να καταγράψει τη σταδιακή κατάπτωσή της, τη φθορά και εντέλει τον θάνατο. Η νόσος είναι χαραγμένη στο πρόσωπο και τα χέρια της ηλικιωμένης. Το έργο του Μπότσογλου είναι κατά βάση ανθρωποκεντρικό. Την δεκαετία του ’60 και ’70 αντιμετώπισε την ανθρώπινη μορφή με κριτική διάθεση και ακολούθησε το ρεύμα του κριτικού ρεαλισμού ασκώντας κριτική στον σύγχρονο τρόπο ζωής. Αργότερα, απογύμνωσε το άνθρωπο από κοινωνικοπολιτικές αναφορές και τον απεικόνισε μόνο και ευάλωτο. Ο ζωγράφος αντιμετωπίζει τώρα την ανθρώπινη μορφή με συναίσθημα, το οποίο μεταθέτει στη ζωγραφική επιφάνεια μέσω του χρώματος. Δεν αποσκοπεί σε μια ρεαλιστική απεικόνιση του ατόμου αλλά σε μια πιο γενικευμένη εκδοχή της, ακόμα όμως αναγνωρίσιμη.
(EL)
.png){kind=logo}
1 JPEG