Το συγκεκριμένο έργο έχει εκτελεστεί με την ιδιότυπη τεχνική που εφηύρε ο ζωγράφος Βάλιας Σεμερτζίδης (1911-1983) και στην οποία συνδύαζε εκτύπωση και ζωγραφική. Η τεχνική περιλάμβανε διάφορα στάδια και συγκεκριμένα: 1) την κάλυψη μιας επιφάνειας με τυπογραφικό μελάνι, 2) τη σχεδίαση του θέματος και την εκτύπωσή του σε χαρτόνι (σαν ένα είδος μονοτυπίας), 3) την επιζωγράφιση του χαρτονιού με ελαιογραφία ή λαδοτέμπερα, 4) τον καθαρισμό του έργου, αφότου στέγνωνε, με σφουγγάρι από το τυπογραφικό μελάνι. Η τεχνική αυτή παρέπεμπε περισσότερο στη χαρακτικό παρά τη ζωγραφική. αυτός είναι ο λόγος που κάποιες φορές ο ζωγράφος τύπωνε το ίδιο θέμα ξανά. Ωστόσο, τη δεύτερη φορά το αποτέλεσμα ήταν πολύ πιο αδύναμο στο χρώμα. Αυτό συμβαίνει και στην περίπτωση του συγκεκριμένου έργου που αποτελεί παραλλαγή του έργου Αττάβυρος Ρόδου Ι. Εικονίζεται το ψηλότερο βουνό του νησιού που με τις γυμνές κορυφές το, κυριαρχεί στο τοπίο. Η σύνθεση ανοίγει στο πρώτο επίπεδο με λιγοστά δέντρα και τους χαμηλούς λόφους που οδηγούν στους πρόποδες. Ο τριγωνικός, επιβλητικός όγκος του Αττάβυρου καταλαμβάνει το μεγαλύτερο τμήμα της σύνθεσης και η κορυφή του χάνεται έξω από τα όριά της. Μακριά, στο βάθος διακρίνονται τα λευκά σπίτια κάποιου χωριού, ίσως ο Έμπωνας ή ο Άγιος Ισίδωρος.
(EL)
.png){kind=logo}
1 JPEG
