Σύμφωνα με τον καθηγητή Νίκο Χατζηνικολάου, βασικό μελετητή του έργου του Βάλια Σεμερτζίδη (1911-1983), ήταν μέσω του δασκάλου του, Κωνσταντίνου Παρθένη, που ο νεαρός σπουδαστής ήρθε σε επαφή με τη γαλλική τέχνη και το έργο των Σεζάν, Ντεραίν και του Έλληνα Γαλάνη. Στη συγκεκριμένη νεκρή φύση, που φαίνεται να έγινε στο εργαστήριο του Παρθένη στην ΑΣΚΤ, απεικονίζονται πάνω σε ένα μικρό, ξύλινο τραπέζι, δύο είδη υφάσματος, κάποια φρούτα, ένα πιάτο με καρπούς καθώς και μια πήλινη κανάτα. Ανάλογες συνθέσεις συνιστούσαν τυπική άσκηση για τους μαθητές του Παρθένη και σώζονται αρκετά ανάλογα έργα μαθητών του από αυτή τη περίοδο. Εδώ, το αυστηρό, γωνιώδες σχέδιο και το λιτό χρώμα, που τοποθετείται στη ζωγραφική επιφάνεια με κοφτές, διακριτές πινελιές αναδεικνύοντας τους όγκους και το φως, προδίδουν τόσο την αφομοίωση της διδασκαλίας του Παρθένη όσο και την επίδραση των ιδεών του Σεζάν. Ο νεαρός σπουδαστής, που βρίσκεται προς το τέλος των σπουδών του, δίνει ένα συμβατικό για το πλαίσιο της Σχολής έργο, στιβαρό όμως και άριστα διαρθρωμένο σύμφωνα με το πνεύμα του δασκάλου του, έργο που συνιστά άριστο δείγμα των πρώιμων μαθητικών ακόμη, διατυπώσεών του.
(EL)
.png){kind=logo}
1 JPEG
