Το έργο εικονίζει μια σκηνή από την τραγωδία Μήδεια του Ευριπίδη (431 π.Χ.). Η υπόθεση του έργου βασίζεται στην οργή μιας απατημένης γυναίκας (της Μήδειας), η οποία προκειμένου να εκδικηθεί τον άνδρα της που την απάτησε (Ιάσωνας) σκοτώνει τα παιδιά της. Ο Παναγιώτης Γράββαλος (1933-2014) έχει επιλέξει να αποτυπώσει τη σκηνή, όπου η Μήδεια στρέφει το κεφάλι προς τον Ήλιο (πρόγονός της) και το άρμα του, με το οποίο θα διαφύγει στην Αθήνα μετά το έγκλημά της. Η χρωματική παλέτα σε κόκκινους, μαύρους και λευκούς τόνους ενισχύει τη δραματικότητα της σύνθεσης, ενώ η ελεύθερη απόδοση του περιβάλλοντος ενισχύει τη συναισθηματική φόρτιση και την ταραχή.
(EL)