Το έργο εικονίζει ένα όρθιο γυναικείο γυμνό να είναι στραμμένο προς τα αριστερά. Στέκεται σε αδιευκρίνιστο βάθος και κοιτά ελαφρώς διαγώνια με το κεφάλι να βρίσκεται σε νοητή ευθεία με τον ώμο. Ο Δημήτρης Κούκος (γ. 1948) στο σπουδαστικό αυτό έργο αποκαλύπτει τη ροπή του προς την εξπρεσιονιστική χρήση του χρώματος ήδη από τα φοιτητικά του χρόνια. Από το μακρινό 1972, οπότε και βρισκόταν στο εργαστήριο του Γιάννη Μόραλη (1916-2009), έδειξε την προτίμησή του στο καθαρό χρώμα και στο πλάσιμο της μορφής δίχως περιγράμματα, αλλά με γρήγορες πινελιές. Το σώμα της μορφής αποκτά μια ένταση που προκύπτει από τη συμφωνία των χρωματικών τόνων που επέλεξε ο νεαρός τότε σπουδαστής Κούκος. Κίτρινα, πράσινα και ροζ εναλλάσσονται συνθέτοντας τη σάρκα της γυμνής μορφής. Μάλιστα, με παρεμφερείς τόνους έχει καλύψει και το βάθος στο οποίο προβάλει η γυναίκα, γεγονός που εντείνει την επιπεδότητα της σύνθεσης, ενισχύει όμως παράλληλα τη μοντερνιστική του διάσταση. Σε αυτό συμβάλει και η τοποθέτηση πράσινου χρώματος στο δέρμα της μορφής -αντί ενός συμβατικού μπεζ-ροδακινί, το οποίο εξισορροπείται από τους ροζ τόνους.
(EL)
.png){kind=logo}
1 JPEG
