Το έργο εικονίζει μια γυναικεία μορφή μέχρι το στήθος με το κεφάλι στραμμένο προς τον θεατή. Τα χαρακτηριστικά του προσώπου της αποδίδονται με γενικευτική διάθεση και έντονη απλοποίηση. Ο Δημήτρης Κούκος (γ. 1948) στο σπουδαστικό αυτό έργο αποκαλύπτει τη ροπή του προς τον εξπρεσιονισμό και την αφαίρεση ήδη από τα φοιτητικά του χρόνια. Από το μακρινό 1972, οπότε και βρισκόταν στο εργαστήριο του Γιάννη Μόραλη (1916-2009), έδειξε την προτίμησή του στη σύνθεση της μορφής δίχως περιγράμματα, αλλά με γρήγορες πινελιές καθαρού χρώματος. Εδώ ο νεαρός σπουδαστής Κούκος επέλεξε το λάδι, το οποίο τοποθετεί στη ζωγραφική επιφάνεια με γρήγορες πινελιές, οι οποίες μάλιστα διακρίνονται σε αρκετά σημεία (βάθος, πρόσωπο, σώμα). Η παλέτα του κινείται ανάμεσα σε θερμές ώχρες για το βάθος και ψυχρά γαλάζια για το ρούχο, ενώ για το πρόσωπο έχει χρησιμοποιήσει και αποχρώσεις του ροζ. Πρόκειται για ένα εξπρεσιονιστικό έργο, το οποίο προοικονομεί τον δρόμο που θα επιλέξει ο μαθητής του Μόραλη αργότερα.
(EL)
.png){kind=logo}
1 JPEG
