Το έργο εικονίζει μια γυναίκα να αγκαλιάζει και να φιλάει τρυφερά ένα παιδάκι. Η γυναίκα απαθανατίζεται σε προφίλ, τα μαλλιά της έχουν μήκος μέχρι τον αυχένα, ενώ διακρίνεται το λαμπερό σκουλαρίκι της. Το παιδάκι έχει κι αυτό μαλλιά μέχρι τους ώμους και το βλέμμα του είναι στραμμένο προς τη γυναίκα, η οποία κοιτά τον θεατή. Η ζωγράφος είχε δείξει μια προτίμηση για την απεικόνιση των θλιμμένων μανάδων με τα παιδιά τους, πιθανώς επηρεασμένη από τις εικόνες που θα αντίκρυσε κατά τη διάρκεια της Κατοχής. Εδώ, το έργο έχει μια σαφή εξπρεσιονιστική διάθεση, ενώ η σύνθεση γονιμοποιείται από τη γραμμή και τη ρέουσα κίνησή της. Τέλος, το παιχνίδι φωτός-σκιάς προσδίδει στο θέμα μια υλικότητα και στη σύνθεση βάθος.
(EL)