Το έργο αριστερά ένα δέντρο, ενώ στο βάθος διακρίνεται ένας λόφος. Ο Δημήτρης Κούκος (γ. 1948) έχει χρησιμοποιήσει μια παλέτα που κινείται σε τόνους μπλε, γαλάζιου και ροζ με κόκκινες, πράσινες ή καφέ πινελιές να συμπληρώνουν τη σύνθεση. Το τοπίο αποδίδεται εξπρεσιονιστικά με έντονη σχηματοποίηση και παραμόρφωση. Τα δέντρα, τα φυτά και ο λόφος δεν είναι παρά κηλίδες χρώματος τοποθετημένες με τέτοιο τρόπο, ώστε να δίνεται μια απλοποιημένη εικόνα τους. Ο Κούκος δουλεύει στο ύπαιθρο και δημιουργεί τα έργα του επιτόπου και όχι στο εργαστήριο προκειμένου να συλλάβει με την ταχύτητα του πινέλου του στην ένταση και την ατμόσφαιρα της στιγμής. Για τον λόγο αυτό δεν διστάζει να χρησιμοποιήσει μη ρεαλιστικά χρώματα σε διάφορα σημεία του έργου, όπως για παράδειγμα το ροζ στον λόφο, το γαλάζιο στο έδαφος, το μπλε στο δέντρο. Το μη ρεαλιστικό χρώμα σε συνδυασμό με την έλλειψη της παραδοσιακής προοπτικής δημιουργούν μια δισδιάστατη εντύπωση που παραπέμπει σε αντίστοιχα έργα του ευρωπαϊκού μοντερνισμού των αρχών του 20ού αιώνα. Με τη διάλυση της φόρμας προσεγγίζει την αφαίρεση αλλά το ορατό είναι ακόμα διακριτό.
(EL)