Ο Αλέκος Φασιανός τη δεκαετία του 1960 διαμορφώνει το προσωπικό ύφος της γραφής του τόσο θεματολογικά όσο και στυλιστικά, το οποίο ακολουθεί στο μεγαλύτερο μέρος της καλλιτεχνικής του πορείας, εξελίσσοντάς το. Με επιρροές από την αρχαία αγγειογραφία, τον ευρωπαϊκό μοντερνισμό, από τις βυζαντινές εικόνες και τη λαϊκή τέχνη, τον Θεόφιλο και το Τσαρούχη, τον Καραγκιόζη και το θέατρο σκιών αναπτύσσει την ποιητική και το όραμά του, που αντανακλάται στα έργα του.
Στη ζωγραφική σύνθεση «Αδάμ και Εύα», η απεικόνιση του ζευγαριού κυριαρχεί σε ολόκληρη σχεδόν τη ζωγραφική επιφάνεια, αφήνοντας μόνο ένα μικρό χώρο στο μονόχρωμο φόντο, το οποίο φέρει λιτά διακοσμητικά μοτίβα, που παραπέμπου σε ταπετσαρία τοίχου αστικού σπιτιού. Το σχέδιο αναδεικνύεται σε κυρίαρχο στοιχείο της δουλειάς του, που υλοποιεί τον χώρο, εντείνει την πλαστικότητα και τη μνημειακότητα των μορφών, την αίσθηση του ρυθμού και της κίνησης. Το χρώμα των μορφών, έντονο μπλε, ενιαίο, επίπεδο και με καθαρές γραμμές που μοιάζουν εγχάρακτες, ορίζει τα περιγράμματα των σωμάτων και τις βασικές τους λεπτομέρειες. Τα διακοσμητικά μοτίβα, το φουλάρι και το λουλούδι, καθώς και η κίνηση των μαλλιών της Εύας λειτουργούν σκηνογραφικά και πληροφορούν για τα πρόσωπα και την ιστορία που εκτυλίσσεται.
(EL)
In the 1960s, Alekos Fassianos developed his distinctive style, both thematically and stylistically, which he followed for most of his artistic career, continuously evolving it. Influenced by ancient vase painting, European modernism, Byzantine icons, folk art, Theofilos, Tsarouchis, Karagiozis, and shadow theatre, he cultivated his poetic vision, which is reflected in his works.
In his painting composition "Adam and Eve," the depiction of the couple dominates almost the entire painting surface, leaving only a small space for the monochromatic background adorned with simple decorative motifs reminiscent of wallpaper in an urban home. The drawing becomes a dominant element in his work, shaping the space, intensifying the plasticity and monumentality of the forms, and enhancing the sense of rhythm and movement. The colour of the forms, a vibrant and uniform blue with clean, incised lines, defines the contours of the bodies and their basic details. The decorative motifs, the scarf, and the flower, as well as the movement of Eve's hair, function scenographically and provide information about the characters and the unfolding story.
(EN)
1 JPEG
