Μέσα στην καρδιά του εικοσαετούς Πελοποννησιακού πολέμου, το 411 π.χ., ο Αριστοφάνης επινοεί τη Λυσιστράτη. Η ηρωίδα του ομώνυμου έργου του, συγκεντρώνει τις γυναίκες από όλες τις περιοχές της χώρας για να τους προτείνει ένα σχέδιο εξόδου από τον πόλεμο. Το σχέδιο που έχει συλλάβει η Λυσιστράτη, έχοντας σαν απώτερο στόχο την επίτευξη της ειρήνης, είναι διπλό. Από τη μια η σεξουαλική αποχή. Από την άλλη η κατάληψη του δημοσίου ταμείου. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο ξετυλίγεται το κωμικό στοιχείο και η πολιτική διάσταση του έργου. Η Λυσιστράτη, αυτή η ιδεαλίστρια, στο έργο του Αριστοφάνη, καταφέρνει τελικά να πραγματοποιήσει το όνειρο της. Χάρη στο «λαμπερό και εύθραυστο» σχέδιο της ηρωίδας, στο τέλος του έργου η συμφιλίωση είναι ο μεγάλος νικητής. Με ποιον όμως συνδιαλέγεται η Λυσιστράτη, αν η πλοκή της κωμωδίας του Αριστοφάνη μεταφερθεί στην κάρδια της Ευρώπης; Ποιος είναι ο στόχος της μέσα στην έδρα του Κοινοβουλίου; Οι γυναίκες που καλεί θα μπορούσαν να είναι οι εκπρόσωποι των χωρών τις Μεσόγειου που έχουν πληγεί από την οικονομική κρίση. Και η ειρήνη που θέλει να επιβάλει είναι η αφύπνιση της συνείδησης τους. Και ο πόλεμος; Μήπως είναι αυτό που στέκεται πάνω από τα κεφάλια όλων μας και φοβόμαστε πότε θα ξεσπάσει;
(EL)
Τhe National Theatre of Northern Greece supporting the initiative held by a member of the European Parliament: prof. Chrysoula Paliadeli, and with the collaboration of the Municipality of Thessaloniki as well, targeting to the emergence of the city at the European Parliament, participates with a short theatre performance which is based on the theatrical play by Aristophanes Lysistrata. This symbolic selection of his political thought, his sharp word and his deepest humanistic worldview, during a period in which the European countries were afflicted or they have been under threat from the socio-economic crisis, the author Aristophanes, free from any folkloric motifs or from the vulgarity with which his work is often treated, he opens a discussion field between the “past” and the “present” and he gives a possibility for a subversive, a timeless and also timely approach to the current condition in Europe. The theme of “utopia”, and the original critique and satirical aspect of his work, provide the requirements for the completion of a contemporary, artistic work with concrete political dimensions. The myth of Lysistrata, given through the perspective of the new forms of war and their implications, is personified as four female figures, who are preparing to occupy the Parliament, and they demand the end of any kind of war. The goal of this performance/event is the emergence of the universality of this play, its connection to today’s condition, and to remind us that the element of “protesting” does not oppose to any authority, but contributes to raising awareness and to the necessity of getting involved in the public sphere for the common good.
(EN)
4 JPEG
1 PDF με κείμενο