''Το 'Καθαροί, πια' είναι μία προσωπική εξομολόγηση. Πιάσαμε τους εαυτούς μ??ς σε παρόμοια κατάσταση: καθισμένοι στο τραπέζι να εξομολογούμαστε ο ένας στον άλλο. Δεν μπορούσαμε να μην είμαστε αυθεντικοί μπροστά σε τέτοιες προσωπικές δηλώσεις. Για να αποφύγουμε το ψεύδος, έπρεπε να θυμηθούμε το δικό μας πόνο, τη δική μας δυσαρμονία με τον κόσμο. Η Renate Jett, ηθοποιός από την Αυστρία, ήθελε να εγκαταλείψει? κατά τη διάρκεια μίας από τις πρώτες πρόβες, είπε: 'Λυπάμαι, αλλά μόλις επέστρεψα από λιβάδια και βουνά και δεν θέλω να ανήκω στον κόσμο που περιγράφει το έργο'. Ο Jacek Poniedzia3ek, που υποδύεται έναν από τους ομοφυλόφιλους, έπρεπε να αναπτύξει μία αληθινή τρυφερότητα για το σύντροφό του. Ο ομοφυλόφιλος της Σάρα Κέιν δεν είναι όπως στο αμερικάνικο θέατρο ένας συμβατικός ήρωας. Είναι κάποιος οδυνηρά ακρωτηριασμένος, εκτεθειμένος σαν ποντίκι σε πειράματα: του κόβουν τη γλώσσα, τα χέρια, τα πόδια. Το θέατρο πρέπει να μας αγγίζει. Αυτό είναι το μόνο θέατρο που μ' ενδιαφέρει. Έχω δει πολλά έργα που με συγκλόνισαν. Ένιωσα σαν χρεοκοπημένος μετά, αλλά παρ' όλ' αυτά, δεν θα ήθελα να τα ξεχάσω...'' Απόσπασμα από το σημείωμα του σκηνοθέτη Κριστόφ Βαρλικόφσκι.
(EL)
'' 'Cleansed' is a personal confession. We found ourselves in a similar situation: sitting at a table and confessing to each another. We couldn't be original in the face of such personal statements. In order to avoid deceit, we had to recollect our own pain, our own disharmony with the world. Austrian actress Renate Jett wanted to quit; during one of the first rehearsals she said: ''I'm sorry but I just returned from a countryside full of meadows and mountains, and I don't wish to belong to the world described in this play''. Jacek Poniedzia3ek, who plays one of the homosexuals, had to develop a sincere affection for his lover. Sarah Kane's homosexuals are not the conventional heroes of American theatre. They are severely detached and exposed like guinea pigs: they have no tongue, no hands or legs. Theatre must impel us. This is the only kind of theatre that interests me. I have seen many soul-stirring plays. After watching them, I felt like I was bankrupt, however, I never want to forget them...'' Excerpt from the notes of director Krzysztof Warlikowski
(EN)
