'Ζούμε σ' έναν φτιαχτό κόσμο, σαν χρυσόψαρα σ' ένα ενυδρείο'. Κεντρικό θέμα του έργου είναι ο εγκλωβισμός του ατόμου σε έναν ουδέτερο χώρο, από όπου δεν είναι δυνατό να διαφύγει. Ο βασικός του ήρωας, ο Δημήτρης, ζει στη διάθεση των εκατομμυρίων της γυναίκας του και παλεύει σαν πειραματόζωο να ανακαλύψει πόρτα διαφυγής. Στο περιθώριο της ζωής του σπιτικού χώρου κινείται το αδιέξοδο της Αλεξάνδρας, γεμάτο κυνικό σαρκασμό και ελεγχόμενη επιθετικότητα. Το έργο είναι ανάλυση της καλοπέρασης της εποχής μας. Το υγρό στοιχείο των ενυδρείων, ο ψεύτικος διάκοσμος, ο ψεύτικος βυθός, η πλαστική βλάστηση, τα πολύχρωμα ψάρια που κυκλοφορούν εκεί μέσα πανευτυχή, έδωσαν ερέθισμα στο συγγραφέα να γράψει αυτό το έργο και να μιλήσει για την κατάσταση της σύγχρονης εποχής: από τη μια η καλοπέραση, το κατακάθισμα, η παραίτηση και από την άλλη η διάβρωση, το αδιέξοδο, το γυάλινο φράγμα.
(EL)
'We live in a artificial world, as goldfish in a aquarium'. Principal theme of the play is the imprisonment of people in a neutral place, from which he cannot escape. Its basic hero, Dimitris, lives thanks to the millions of his wife, and struggles as a guinea-pig to discover a door to escape. Within the margins of life of its home, the dead end of Alexandra exists, filled with cynical sarcasm and controlled aggressiveness. The play is an analysis of the comfortable life of our time. The fluid element of the aquariums, the false scenery and bottom, the plastic vegetation, the colourful fishes that circulate there very happy, gave the writer the spur to write this play, and speak for the situation of the contemporary society. On the one hand, easy life and resignation, and on the other, corruption, dead end, the glass barrier.
(EN)
Πόλη/χωριό/οικισμός
