The Frogs

Βάτραχοι (EL)

The Frogs (EN)

Αριστοφάνης (EL)

Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος (EN)

National Theatre of Northern Greece (EN)

Aristophanes (EN)

Ψοφογιώργος, Νίκος (Musician)

Κομματάς, Βασίλης (Musician)

Πήττας, Ορέστης (Musician)

Αριστοφάνης (Playwright)

Ταχτσής, Κώστας (Translation)

Χατζάκης, Σωτήρης (Director)

Δρίνη, Έρση (Set designer)

Μπρέισγουελ, Κλαιρ (Costume designer)

Σουέντος, Ελίζαμπεθ (Composition)

Ρήγος, Κωνσταντίνος (Choreography)

Παυλόπουλος, Λευτέρης (Lighting)

Κούκελ, Κρις (Music Instruction)

Κούκελ, Κρις (Music director)

Αηδονοπούλου, Ξένια (Assistant director)

Χαραλαμπόπουλος, Βασίλης (Actor/Actress)

Στέργιογλου, Χρήστος (Actor/Actress)

Σουγάρης, Χρήστος (Actor/Actress)

Κακάλας, Σίμος (Actor/Actress)

Χαρίσης, Γιάννης (Actor/Actress)

Συμεωνίδης, Γιώργος (Actor/Actress)

Ιωαννίδου, Μαρία (Actor/Actress)

Ουζουνίδου, Ελένη (Actor/Actress)

Αποστολίδου, Μελίνα (Actor/Actress)

Σαντάς, Κώστας (Actor/Actress)

Μυλωνάς, Αλέξανδρος (Actor/Actress)

Αϊβάζογλου, Ιορδάνης (Actor/Actress)

Καλαϊτζίδου, Άννα (Actor/Actress)

Καπέλιος, Νίκος (Actor/Actress)

Κωτσαδάμ, Κωσταντίνος (Actor/Actress)

Μαυρίδου, 'Ελενα (Actor/Actress)

Οικονομίδης, Θόδωρος (Actor/Actress)

Πελτέκης, Αστέριος (Actor/Actress)

Σαμαράς, Μίλτος (Actor/Actress)

Σαχπεκίδης, Παύλος (Actor/Actress)

Τοπαλίδου, Έλενα (Actor/Actress)

Χρυσοστόμου, Γιώργος (Actor/Actress)

Αδυνατώντας να βρει στους ποιητές του πάνω κόσμου αυτόν που θα μπορούσε άξια να καθοδηγήσει την αγαπημένη του πόλη μακριά από την καταστροφή, ο Διόνυσος αποφασίζει να κατέβει στον Άδη για να φέρει πίσω τον Ευριπίδη. Επισκέπτεται τον Ηρακλή, ο οποίος είχε ταξιδέψει στον Άδη στο παρελθόν για να φέρει στη γη τον Κέρβερο, και του ζητά πληροφορίες για το ταξίδι. Μεταμφιεσμένος σε Ηρακλή, ο Διόνυσος μαζί με τον δούλο του Ξανθία, φτάνει στην Αχερουσία λίμνη, το σύνορο του Κάτω Κόσμου. Στις όχθες της λίμνης μια συντροφιά εκκωφαντικών βατράχων φέρνει τον Διόνυσο αντιμέτωπο με την πρώτη του δοκιμασία: έναν αγώνα ενάντια σε ενθουσιωδώς παράφωνους λαρυγγισμούς που λήγει, φυσικά, αν και λίγο ανορθόδοξα, με την τελική επικράτηση του θεού. Στην άλλη όχθη της λίμνης, περνώντας πια στο βασίλειο του Πλούτωνα, ο Διόνυσος και ο Ξανθίας συναντούν έναν χορό ευτυχισμένων νεκρών: είναι αυτοί που όσο ζούσαν είχαν μυηθεί στα Ηλευσίνια Μυστήρια, εξασφαλίζοντας έτσι αιώνια ευδαιμονία. Στην πορεία του ταξιδιού, η μεταμφίεση του Διονύσου σε Ηρακλή αποδεικνύεται απροσδόκητα ασύμφορη. Το πέρασμα του Ηρακλή από τον Άδη έχει αφήσει τραυματικές εντυπώσεις στους περισσότερους ενοίκους του, που τον θυμούνται με οργή σαν κλέφτη και απατεώνα. Θέλοντας να αποφύγει την εκδίκησή τους, ο πανικοβλημένος Διόνυσος αρχίζει ένα παιχνίδι ανταλλαγής ρόλων με τον δούλο του Ξανθία, το οποίο όμως φέρνει διαρκώς τα αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που ο θεός επιδιώκει. Όταν πια φτάνει σε αδιέξοδο, ο Διόνυσος επιχειρεί να αποκαλύψει την αληθινή του ταυτότητα χωρίς ωστόσο να γίνει πιστευτός. Ο Ξανθίας, αγανακτισμένος με τη συμπεριφορά του αφεντικού του, εκμεταλλεύεται όσο μπορεί τις καταστάσεις για να τον υπονομεύσει. Διόνυσος και Ξανθίας αναγκάζονται να υποστούν μια δοκιμασία ξυλοδαρμού, προκειμένου να εξακριβωθεί ποιος από τους δύο είναι τελικά ο αληθινός θεός. Η δοκιμασία αποβαίνει άκαρπη και το θέμα παραπέμπεται στη διαιτησία του Πλούτωνα. Κύρης και δούλος οδηγούνται στα ενδότερα του παλατιού. Μετά από την παράβαση, όπου ο χορός των μυστών σχολιάζει την πολιτική πραγματικότητα της Αθήνας, μαθαίνουμε για την αναταραχή που προέκυψε στον Άδη τον τελευταίο καιρό: Όταν έφτασε ο Ευριπίδης, διεκδίκησε τη θέση του κορυφαίου ποιητή, που μέχρι τότε ανήκε στον Αισχύλο. Ο Διόνυσος καλείται τώρα να λύσει τη διαφορά μεταξύ των δύο ποιητών και γίνεται κριτής σε έναν ανελέητο αγώνα, όπου η αισθητική μονομαχία συγκεράζεται με το ζύγι του μπακάλη και την εμπάθεια μιας αθλητικής αναμέτρησης. Ο αγώνας αποβαίνει άκαρπος. Ο Διόνυσος δεν μπορεί να αποφασίσει ποιος από τους δύο ποιητές είναι ο πιο άξιος να αναστηθεί. Τελικά, αποφασίζει να διαλέξει 'αυτόν που ποθεί η ψυχή' του και επιλέγει τον Αισχύλο. Μαζί αναχωρούν για τον κόσμο των ζωντανών. (EL)

Unable to find in the upper world the poet who could guide his beloved city away from disaster, Dionysos decides to descent to Hades and bring Euripides back to life. He pays a visit to Herakles, who had traveled to Hades before in order to get the monstrous dog Kerberos, and asks him for advice about the journey. Dressed up as Herakles, Dionysos together with his slave Xanthias, reach the banks of the Acherousia lake, the border of the world of the dead. A company of deafening frogs provides Dionysos with his first trial: a forceful fight against enthusiastically dissonant shrieks, which of course ends, albeit in a rather unorthodox manner, with the god's final victory. At the other bank of the lake, as they enter the kingdom of Pluto, Dionysos and Xanthias meet a chorus of blissful dead: they are those who were initiated in the Eleusinian Mysteries while they were still alive and are, thus, graced with eternal happiness. In the course of the journey, Dionysus' masquerade proves unexpectedly problematic. Herakles' passage through Hades has left sour impressions to most of its inhabitants, who remember him as a crook and a thief. In order to escape their rage, panic-stricken Dionysus begins a game of dress exchanges with Xanthias, which, however, brings about the opposite results than those the god had intended. When he finally reaches an impasse, Dionysos decides to disclose his true identity -but nobody believes him. Xanthias, outraged by his master's attitude, tries his best to undermine him. Dionysus and Xanthias are forced to undergo a flagellation trial in order to be decided which of the two is the real god. The trial fails to reach a conclusion and the issue is referred to Pluto himself. Master and slave are led indoors. After the parabasis, where the chorus of initiates comments on the political situation of Athens at the time, we learn about the crisis that broke out in Hades recently. When Euripides arrived, he claimed the position of the 'Best Poet', a position which until then was held by Aeschylus. Dionysus is called to find a solution and acts as a judge in a relentless contest, where aesthetics mix with the weigh-bridge of a grocer and the heat of a boxing ring. The contest ends with no result. Dionysus cannot decide which of the two poets is more worthy to be resurrected. Eventually, he decides to choose the one 'whom his soul desires' -and so he chooses Aeschylus. Together they depart for the world of the living. (EN)

Θεατρική παράσταση (EL)

Θέατρο Δάσους (EL)

Forest (Dassous) Theatre (EN)

15/07/2003

Παραγωγή (EL)

Αρχαίο θέατρο (EL)

Ancient Drama (EN)

Production (EN)

Image

https://rightsstatements.org/page/InC/1.0/?language=en

Virtual Museum of the National Theater of Northern Greece

Παραγωγές