Ένα από τα κύρια προβλήματα της σπουδής των αριστοτελικών κειμένων είναι η διακρίβωση της στάσεως του Αριστοτέλους έναντι της ρητορικής. Το θέμα αυτό σχετίζεται προς διάφορα προβλήματα της ρητορικής θεωρίας και πρακτικής. Το κύριο ερώτημα συνδέεται προς την υλική χροιά της ρητορικής τέχνης. Στο άρθρο αυτό θα επισημάνουμε ότι ο Αριστοτέλης ταλαντεύεται μεταξύ της υλικής και υλικώς ουδέτερης θεώρησης της ρητορικής τέχνης. Πιθανώς αυτό να προκύπτει από τον χαρακτήρα σημειώσεων των όσων κατέλειπε πιθανώς ωστόσο να σχετίζεται απλώς με τα διαφορετικά στάδια της εξέλιξης του στοχασμού του, μ΄ αποτέλεσμα τη φαινομενική ασυνέπεια μεταξύ των θέσεων που ο ίδιος υποστηρίζει σε κάθε ωστόσο περίπτωση, εκείνο που αταλάντευτα υποστηρίζει είναι η λειτουργικότητα της ρητορικής, ως θεωρίας και πρακτικής, στο πλαίσιο των πολιτικών διαδικασιών.
(EL)