Το έργο παρουσιάζει ένα τραπέζι στην επιφάνεια του οποίου εικονίζονται μια μικρή γυάλινη κανάτα, ένα μπωλ και ένα μακρύς χαρτοκόπτης. Η σύνθεση χαρακτηρίζεται από τη σχεδόν μονοχρωματική κυριαρχία της ώχρας σε διαφορετικές αποχρώσεις , προκειμένου να αναδειχθούν τα εικονιζόμενα αντικείμενα μέσα από μια λιτή γλώσσα. Ο Ερρίκος Φραντζισκάκης (1908-1958) είχε ταξιδέψει στο Παρίσι και είχε επηρεαστεί από το ρεύμα του κυβισμού αλλά και το έργο του Σεζάν (1839-1906), επιδράσεις του οποίου μπορούν να γίνουν αντιληπτές και στο εν λόγω έργο. Τη δεκαετία του ’30 φαίνεται πως τον απασχόλησε το θέμα της νεκρής φύσης, μέσα από μια απλή συνθετική ιδέα: την απεικόνιση ενός τραπεζιού με ελάχιστα αντικείμενα. Μάλιστα, ένα από αυτά τα έργα το εξέθεσε στην Πανελλήνιο Καλλιτεχνική Έκθεση του 1938. Ο ζωγράφος μέσα από τα λιγοστά αντικείμενα αλλά και χρώματα αποσκοπεί να συλλάβει την ουσία των πραγμάτων και να επεξεργαστεί τον τρόπο απόδοσής τους από διαφορετικές οπτικές γωνίες.
(EL)