Το έργο εικονίζει μια σύνθεση που βασίζεται στο καθαρό χρώμα. Εδώ, το κέντρο της ζωγραφικής επιφάνειας καταλαμβάνεται από μαύρες, κόκκινες, γαλάζιες, κίτρινες και λευκές πινελιές που προβάλουν σε γαλάζιο βάθος. Σε αυτό, διακρίνονται διάσπαρτα μαύρες, λευκές, κόκκινες πινελιές, οι οποίες δίνουν την εντύπωση ενός πλαισίου στο έργο. Ο Δημήτρης Κούκος (γ. 1948) με αφετηρία τον εξπρεσιονισμό καταλήγει σε αφαιρετικές διατυπώσεις όπου πρωταγωνιστής είναι το χρώμα.
(EL)