Το έργο εικονίζει δεξιά ένα οίκημα ανάμεσα σε δύο δέντρα. Αριστερά η χαμηλή βλάστηση συμπληρώνει η σύνθεση, η οποία χαρακτηρίζεται από πράσινους, ροζ, μωβ και γαλάζιους τόνους. Ο Δημήτρης Κούκος (γ. 1948) έχει αποδώσει το τοπίο εξπρεσιονιστικά με έντονη σχηματοποίηση και παραμόρφωση. Τα δέντρα, τα φυτά και οι τοίχοι δεν είναι παρά κηλίδες χρώματος τοποθετημένες με τέτοιο τρόπο, ώστε να δίνεται μια απλοποιημένη εικόνα τους. Ο Κούκος δουλεύει στο ύπαιθρο και δημιουργεί τα έργα του επιτόπου και όχι στο εργαστήριο προκειμένου να συλλάβει με την ταχύτητα του πινέλου του στην ένταση και την ατμόσφαιρα της στιγμής. Για τον λόγο αυτό δεν διστάζει να χρησιμοποιήσει μη ρεαλιστικά χρώματα σε διάφορα σημεία του έργου, όπως για παράδειγμα το ροζ στο έδαφος, το μπλε στα φυτά, το μωβ στον ουρανό. το μη ρεαλιστικό χρώμα σε συνδυασμό με την έλλειψη της παραδοσιακής προοπτικής δημιουργούν μια δισδιάστατη εντύπωση που παραπέμπει σε αντίστοιχα έργα του ευρωπαϊκού μοντερνισμού των αρχών του 20ού αιώνα. Με τη διάλυση της φόρμας προσεγγίζει την αφαίρεση αλλά το ορατό είναι ακόμα διακριτό.
(EL)
.png){kind=logo}
1 JPEG
