Γηραιές φουντωτές ελιές καλύπτουν με μεγάλα κενά μεταξύ τους το ζωγραφικό χώρο μέχρι το βάθος, αφήνοντας να φανεί ελάχιστα ο ουρανός. Ανάμεσα στους χοντρούς κορμούς τους, δύσκολα διακρίνεται η φιγούρα μιας ανδρικής μορφής που ετοιμάζεται να ραβδίσει. Λεπτές νευρώδεις πινελιές πράσινων και γκρίζων αποχρώσεων αποδίδουν τα πυκνά φυλλώματα, που σχεδόν όλα κλίνουν προς τα αριστερά. Έτσι δημιουργείται έντονο το στοιχείο της κίνησης στον πίνακα, όμως τα φυτά του εδάφους παραμένουν αμέτοχα σ' αυτή την κίνηση. Ο τρόπος που αποδίδονται τα δέντρα, μας θυμίζει έντονα το ιδίωμα του Van Gogh.
(EL)