Ένα ολοκληρωμένο δείγμα της παραδοσιακής πηλιορήτικης αρχιτεκτονικής γίνεται το κεντρικό θέμα μιας απλής σύνθεσης που, ως προς τη χρήση του χρώματος, θυμίζει τη ζωγραφική του Cezanne. Το σπίτι με τα χαρακτηριστικά σαχνισιά ορθώνεται ψηλό και περιβάλλεται από ξύλινο φράχτη που δημιουργεί εσωτερικά αυλή με ένα ανθισμένο και ένα ξερό δέντρο. Μπροστά από το φράχτη, σε αντίθεση με τον επιβλητικό όγκο του σπιτιού, μόλις που παρατηρούμε μια μικρή γυναικεία μορφή να βαδίζει φορτωμένη και σκυφτή. Δίνεται έτσι ίσως με διακριτικό, συμβολικό τρόπο η διάσταση της σκληρής αγροτικής ζωής με τη ζωή που αντιπροσώπευαν τα πλούσια αρχοντικά του Πηλίου.
(EL)