Με πλατιές, διακρινόμενες πινελιές, μακριά από την πρόθεση για ρεαλιστική απόδοση, ο ζωγράφος κινείται στο ευρύτερο πλαίσιο της αφαίρεσης, με συγκαλυμμένη λυρική διάθεση. Το σύνολο αποπνέει χαμηλόφωνη εσωτερικότητα, αποδίδοντας στο τοπίο εξπρεσιονιστική προέκταση. Κυριαρχούν τα πράσινα, σκούρα στην κατηφορική πλαγιά και ανοιχτότερα στη θάλασσα, όπως βάφονται τα νερά της από το φως του ηλιοβασιλέματος. Το πράσινο συνδέεται αρμονικά με τις αποχρώσεις του μωβ που αποδίδουν τη στεριά και τον ουρανό του σούρουπου, αλλά και με τις πινελιές του κεραμιδί, κατά μήκος της ακτογραμμής, που θερμαίνουν το σύνολο.
1 JPEG
