Αφηρημένη σύνθεση σε χαλκό με μαρμάρινη βάση, την οποία χαρακτηρίζει η αρχιτεκτονική-σκηνογραφική αντίληψη και η αίσθηση ρυθμού. Το μέταλλο ανιχνεύει τις πλαστικές ποιότητες του κενού και έχει ως αποκλειστική λειτουργία να το μορφοποιήσει. Η γλύπτρια το πετυχαίνει μέσα από τη δημιουργία μιας λεπτής σχέσης της ύλης με το άυλο, του ορατού με το αόρατο, του θετικού με το αρνητικό. Τα συμπαγή σχήματα του γλυπτού, επίπεδες επιφάνειες παρά όγκοι, κινούνται στον πραγματικό χώρο, ορίζοντας το κενό, διαιρώντας και τεμαχίζοντάς το.
(EL)
Abstract composition on copper with a marble base, characterized by architectural-scenographic perception and a sense of rhythm. The metal detects the plastic qualities of the void and has the exclusive function of shaping it. The sculptor achieves this through the creation of a subtle relationship between the material and the immaterial, the visible and the invisible, the positive and the negative. The solid shapes of the sculpture, flat surfaces rather than volumes, move in real space, defining the void, dividing and dissecting it.
(EN)
1 JPEG
