use the file or the thumbnail according to the license: CC BY-SA 4.0
Attribution-ShareAlike
Μελέτη για τον "Ανεμιστήρα"
(EL)
Study for "Ozonator»"
(EN)
Kliun, Ivan (1873-1943)
(EL)
Kliun, Ivan (1873-1943)
(EN)
Οι Πικάσο και Μπρακ είχαν εμβαθύνει στη μελέτη και την απόδοση του ζωγραφικού αντικειμένου. Οι πειραματισμοί τους βασίστηκαν στη μέτρηση και των έξι πλευρών του τετραγώνου, καθώς θέλησαν να «δουν» ταυτόχρονα όλες τις επιφάνειές του για να τις παρουσιάσουν όλες μαζί σε μια επίπεδη απόδοση καταργώντας την τρίτη διάσταση. Ο Κυβισμός διακρίνεται στον Αναλυτικό (1909-12) και το Συνθετικό Κυβισμό (1912-14). Στον Αναλυτικό Κυβισμό οι καλλιτέχνες στρέφονται στην ανθρώπινη μορφή και τη νεκρή φύση, αναλύουν το αντικείμενο απελευθερώνοντας τη φόρμα του και υποβαθμίζουν τον παράγοντα χρώμα, χρησιμοπιώντας ώχρες και υποτονικά χρώματα, καθώς σημασία έχει η φόρμα και όχι το χρώμα του αντικειμένου. Τέλος, η ταυτόχρονη θέαση του αντικειμένου από πολλές γωνίες έχει ως στόχο να ενισχυθεί αυτό που βλέπουμε με εκείνο που γνωρίζουμε.
Από τις αρχές του 20ου αιώνα η Ρωσία ήταν το κέντρο μιας συνεχούς ανταλλαγής ιδεών και αντιλήψεων στο χώρο της τέχνης απ' όλη την Ευρώπη. Ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος στέρησε τη χώρα από την άμεση ενημέρωση για τις νέες εικαστικές τάσεις. Κατα συνεπεια οι Ρώσοι υποχρεώθηκαν να αρκεστούν στις δικές τους πηγές έμπνευσης σε συνδυασμό με τις ήδη υπάρχουσες του ευρωπαϊκού προσκήνιου. Ο κυβοφουτουρισμός, υιοθετώντας στοιχεία από τον ιταλικό φουτουρισμό και το γαλλικό κυβισμό, θα εμφανιστεί στη Ρωσία το 1907 και θα ολοκληρωθεί ως κίνημα μέχρι το τέλος του 1917.
Οι σχεδιαστικές μελέτες για δύο σημαντικά κυβιστικά έργα του 1914 στη Συλλογή Κωστάκη, τον Ανεμιστήρα και το Γραμμόφωνο (Κρατικό Ρωσικό Μουσείο), καθιστούν φανερή τη διαδικασία μέσω της οποίας ο δημιουργός, έχοντας για αφετηρία σπουδές του μοτίβου εκ του φυσικού, μετασχηματίζει τις πραγματικές του όψεις, για να τις υποτάξει στη συνέχεια στην αρχιτεκτονική δόμηση του πίνακα.Την επιπεδότητα του εικαστικού χώρου στα έργα την κατακτά με την κυβιστική μέθοδο των κολλημένων χαρτιών. Τοποθετεί τις διαφορετικές ως προς το χρώμα και την υφή γεωμετρικές φόρμες τη μία πάνω στην άλλη, αρχίζοντας από πίσω και φέρνοντάς τες πολύ κοντά στο θεατή. Ο Κλιουν κάνει μια σειρά από σπουδές και μελέτες ώσπου να φτάσει στο τελικό έργο επιδιώκοντας να αποδομήσει την εικόνα στα στοιχεία της, ώστε να την ξαναφτιάξει με μια καινούρια, γεωμετρική ματιά.
(EL)
1 JPEG
