Τα "Δέκα χαμηλά ανάγλυφα" ορίζουν μια ενιαία σύνθεση, η οποία παρουσιάστηκε στη Μπιενάλε της Βενετίας το 1960. Χαρακτηριστικό αυτών των έργων είναι, ότι η Άλεξ Μυλωνά χρησιμοποιεί την πέτρα και το μέταλλο. Επάνω στην πέτρα που λειτουργεί ως φέρουσα επιφάνεια προσαρμόζονται ελάσματα από φύλλο χαλκού με αφηρημένες φόρμες και σχήματα, που αναπαράγουν αυτούσια ή αποσπασματικά φόρμες και σχήματα γλυπτικών της συνθέσεων αυτών των χρόνων, όπως η Αφροδίτη, η Άμυνα, ο Μινώταυρος, οι Μυκήνες, ο Λαβύρινθος και η Εποποιία. Εμφανής είναι η διάθεση παιχνιδιού αφού δυνητικά υπάρχει η προοπτική μιας μεγάλης σειράς παραλλαγών αφού τα ανάγλυφα μπορούν να τοποθετηθούν σε διαφορετικές θέσεις και σε συνδυασμούς μεταξύ τους. Ένα στοιχείο που χαρακτηρίζει γενικότερα την τέχνη της Άλεξ Μυλωνά είναι η χρήση διαφορετικών υλικών (τσιμέντο, πέτρα, σίδηρος, μπρούντζος, αλουμίνιο, μάρμαρο), η αξιοποίηση των εγγενών ιδιοτήτων, της υφής και των εκφραστικών τους δυνατοτήτων.
(EL)
The "Ten Low Reliefs" define a single composition that waw presented at the Venice Biennale in 1960. Characteristic of these works is that Alex Mylona uses stone and metal. On the stone that functions as a bearing surface, copper sheet plates with abstract forms and shapes are adapted, which reproduce original or fragmentary forms and sculptural forms of her compositions of these times, such as The Birth of Aphrodite, Defense, Minotaur, Mycenae, Labyrinth and The Epic. The mood of the game is obvious since there is potentially the prospect of a large series of variations since the reliefs can be placed in different positions and in combinations with each other. An element that characterizes the art of Alex Mylona in general is the use of different materials (cement, stone, iron, bronze, aluminum, marble), the use of their inherent properties, texture and expressive potential.
(EN)
1 JPEG
