Ο Δημήτρης Σούλας (Thessaloniki, 1938) σπούδασε οικονομικά στο Μόναχο όπου παρακολούθησε και μαθήματα της Σχολής της Φρανκφούρτης. Το 1959 επισκέφθηκε στο Αμβούργο την έκθεση «The Family of Man» η οποία τον επηρέασε και ξεκίνησε να φωτογραφίζει ερασιτεχνικά. Το 1964 προσελήφθη από μια αμερικανική πολυεθνική εταιρεία με έδρα το Μόναχο, εργασία από την οποία απολύθηκε το 1967 εξαιτίας της αντιδικτατορικής του δράσης. Ξεκίνησε να δουλεύει ως ελεύθερος φωτορεπόρτερ και σύντομα συνεργάστηκε με το Associated Press και αργότερα με το πρακτορείο Magnum. Με την πτώση της Δικτατορίας το 1974, διακόπτει την πορεία του ως φωτορεπόρτερ και στρέφεται σε επιχειρηματικές δραστηριότητες. Το 2004, δωρίζει το αρχείο του στο φωτογραφικό τμήμα του Δημοτικού Μουσείου του Μονάχου το οποίο το 2008 οργάνωσε σε συνεργασία με το Μουσείο Φωτογραφίας Thessalonikiς περιοδεύουσα έκθεση με τίτλο Στιγμιότυπα. Φωτογραφίες του Δημήτρη Σούλα 1967-1974.
Οι φωτογραφίες του Σούλα περιλαμβάνουν τόσο επαγγελματικές αναθέσεις, καλύπτοντας κάθε είδος ρεπορτάζ, όσο και προσωπικό έργο. Παράλληλα στρέφει τον φακό του στους ξένους εργάτες, την οργισμένη γενιά του ΄68 και τη δυναμική παρουσία της στους δρόμους του Μονάχου, την κοινωνία της αφθονίας, την Τρίτη ηλικία, τους ανθρώπους του περιθωρίου και των κοινωνικών μειοψηφιών, ενώ ταυτόχρονα κινείται στα σαλόνια των δεξιώσεων και των επιδείξεων μόδας.
Η παρατήρηση της κοινωνίας συνιστούσε διαρκές πεδίο δράσης για τον φωτογράφο, ο οποίος επέλεγε να απαθανατίζει πιστά και ρεαλιστικά τις συμπεριφορές των ανθρώπων, χωρίς διακρίσεις αναφορικά με το είδος και τη σημασία των περιστάσεων. Η παρούσα λήψη πραγματοποιήθηκε το 1967 και αποτυπώνει τον περίπατο μιας κυρίας στον Αγγλικό Κήπο ενώ κρατά με λουριά τα έξι μικρά σκυλιά της. Με την ανωνυμία να εξασφαλίζεται από την γυρισμένη στον φακό πλάτη, η γυναίκα που περπατά φορώντας καπέλο κάτω από το φως της μέρας αντανακλά το πρότυπο της αστικής φιλοζωίας που διακρίνει την κοινωνία του Μονάχου και που ίσως αντικατέστησε σε κάποιο βαθμό την φιλανθρωπία.
(EL)
1 JPEG
