Ο Δημήτρης Σούλας (Thessaloniki, 1938) σπούδασε οικονομικά στο Μόναχο όπου παρακολούθησε και μαθήματα της Σχολής της Φρανκφούρτης. Το 1959 επισκέφθηκε στο Αμβούργο την έκθεση «The Family of Man» η οποία τον επηρέασε και ξεκίνησε να φωτογραφίζει ερασιτεχνικά. Το 1964 προσελήφθη από μια αμερικανική πολυεθνική εταιρεία με έδρα το Μόναχο, εργασία από την οποία απολύθηκε το 1967 εξαιτίας της αντιδικτατορικής του δράσης. Ξεκίνησε να δουλεύει ως ελεύθερος φωτορεπόρτερ και σύντομα συνεργάστηκε με το Associated Press και αργότερα με το πρακτορείο Magnum. Με την πτώση της Δικτατορίας το 1974, διακόπτει την πορεία του ως φωτορεπόρτερ και στρέφεται σε επιχειρηματικές δραστηριότητες. Το 2004, δωρίζει το αρχείο του στο φωτογραφικό τμήμα του Δημοτικού Μουσείου του Μονάχου το οποίο το 2008 οργάνωσε σε συνεργασία με το Μουσείο Φωτογραφίας Thessalonikiς περιοδεύουσα έκθεση με τίτλο Στιγμιότυπα. Φωτογραφίες του Δημήτρη Σούλα 1967-1974.
Οι φωτογραφίες του Σούλα περιλαμβάνουν τόσο επαγγελματικές αναθέσεις, καλύπτοντας κάθε είδος ρεπορτάζ, όσο και προσωπικό έργο. Παράλληλα στρέφει τον φακό του στους ξένους εργάτες, την οργισμένη γενιά του ΄68 και τη δυναμική παρουσία της στους δρόμους του Μονάχου, την κοινωνία της αφθονίας, την Τρίτη ηλικία, τους ανθρώπους του περιθωρίου και των κοινωνικών μειοψηφιών, ενώ ταυτόχρονα κινείται στα σαλόνια των δεξιώσεων και των επιδείξεων μόδας.
Ο Δημήτρης Σούλας αποτυπώνει εδώ μια εύθυμη σκηνή από το εσωτερικό του Γηροκομείου της Luise-Kieselbach-Platz το έτος 1979. Πλήθος ηλικιωμένων ανθρώπων, καθισμένοι σε στρωμένα με σερβίτσια τσαγιού τραπέζια, συλλαμβάνονται τη στιγμή που ξεσπούν σε εγκάρδια γέλια. Τοποθετώντας στο πρώτο πλάνο ένα ζευγάρι που αλληλοεπιδρά, με πρόσωπα που λάμπουν από τις έντονες εκφράσεις χαράς, ο Σούλας φωτίζει την ήρεμη και ώριμη συντροφικότητα της τρίτης ηλικίας. Η εικόνα με το γέλιο των γερόντων μπορεί να ιδωθεί και ως ένα σημάδι αισιοδοξίας, αντοχής και υπομονής σε μια περίοδο έντονης κοινωνικής αναταραχής.
(EL)
1 JPEG
