Η Περσεφόνη ήταν κόρη του Δία και της Δήμητρας. Την ερωτεύτηκε ο θεός Άδης και την απήγαγε, την ώρα που εκείνη μάζευε λουλούδια μαζί με τις Ωκεανίδες νύμφες (ή, κατά τον Διόδωρο, με την Αθηνά και την Άρτεμη) στο Νύσιο πεδίο, ένα ανθισμένο λιβάδι κοντά στο Παγγαίο όρος. Η απαγωγή αυτή έγινε εν τη απουσία της Δήμητρας και με τη συνενοχή του Δία. Σύμφωνα με μια αρχαία παράδοση που διασώζει ο Αππιανός, κοντά στους Φιλίππους βρισκόταν ο ποταμός Ζυγάκτης, τον οποίο διέσχισε ο Πλούτωνας με το άρμα του για να επιστρέψει στον Κάτω κόσμο. Λέγεται πως ο ποταμός, για να γλιτώσει την Περσεφόνη από την αρπαγή, έσπασε τον ζυγό από το άρμα του θεού, χωρίς ωστόσο να κατορθώσει να αλλάξει τη μοίρα της κοπέλας. Κανένας δεν άκουσε τις κραυγές της Περσεφόνης εκτός από την Εκάτη και τον Ήλιο. Με τη μορφή πενθούσας γριάς η Δήμητρα περιπλανήθηκε για εννέα μέρες ψάχνοντας μάταια για την κόρη της. Εξαιτίας της βαθιάς θλίψης της η γη έγινε άγονη, ζώα και άνθρωποι κινδύνευσαν να αφανιστούν. Τότε ο Δίας αναγκάστηκε να έρθει σε συμφωνία με τον Πλούτωνα, για να επιστρέψει η Περσεφόνη στη μητέρα της. Ο Πλούτωνας, όμως, επειδή ήθελε την Περσεφόνη για γυναίκα του, της έδωσε πριν φύγει να φάει σπόρους ροδιού, αναγκάζοντάς την έτσι να επιστρέφει στον Κάτω κόσμο για κάποιους μήνες του χρόνου. Όταν η Κόρη επιστρέφει κοντά στη μητέρα της, η γη ανθίζει και καρποφορεί, ενώ όταν βρίσκεται στον Κάτω κόσμο, η γη μαραίνεται και δεν παράγει καρπούς. Με τον μύθο αυτόν οι αρχαίοι ερμήνευαν τη διαδοχή των εποχών.
(EL)
Persephone was the daughter of Zeus and Demeter. Hades, the god of the Underworld (who was commonly called Pluton), fell in love with her and abducted her as she was gathering flowers with the Oceanides (or, according to Diodorus, with Athena and Artemis) on the Nysian plain, a flowery meadow near Mount Pangaeon. This was accomplished with the complicity of Zeus while Demeter was absent. According to an ancient tradition preserved by Appian, near Philippi flowed the river Zygactes which Pluton had to cross with his chariot to return to his kingdom. The river, so the story goes, smashed the chariot’s yoke in order to save Persephone from her abductor but was unable to alter the girl’s fate: only Hecate and Helios heard her cries. For nine days the grieving Demeter wandered the earth in the form of an old woman, searching in vain for her daughter. The depth of her sorrow made the earth grow barren, unable to support human or animal life. Then Zeus was forced to arrange for Persephone to be returned to her mother. But Pluton, who wanted Persephone for his wife, gave her pomegranate seeds to eat, thus ensuring her return to the Underworld for part of each year. When she returns to her mother, the land blossoms and bears fruit, but while she is in the Underworld the land grows cold and unproductive – a lovely interpretation of the cycle of the seasons.
(EN)
Βουνό/οροσειρά
1 JPEG