ΜΟΥΣΑ Δεν θα μπει στη μαύρη γη. Θα ζητήσω από τη νύμφη του Κάτω κόσμου, την κόρη της καρποφόρας Δήμητρας, να στείλει πάνω την ψυχή του. Μου χρωστά να δείχνει τιμή στους φίλους του Ορφέα. Όμως για μένα στο εξής θα είναι σαν νεκρός, σαν κάποιος που δεν βλέπει το φως. Δεν θα συναντηθούμε, ούτε θα μπορεί εκείνος να δει τη μητέρα του. Θα ζει κρυμμένος σε σπήλαια της αργυρογέννας γης, ένα ημίθεος, να αντικρύζει το φως, προφήτης του Βάκχου, που έφτασε στο Παγγαίο όρος και τον λατρεύουν με τιμές οι οπαδοί του.
(EL)
ΜΟΥΣΑ Οὐκ εἶσι γαίας ἐς μελάγχιμον πέδον: τοσόνδε Νύμφην τὴν ἔνερθ᾽ αἰτήσομαι, τῆς καρποποιοῦ παῖδα Δήμητρος θεᾶς, ψυχὴν ἀνεῖναι τοῦδ᾽: ὀφειλέτις δέ μοι τοὺς Ὀρφέως τιμῶσα φαίνεσθαι φίλους. κἀμοὶ μὲν ὡς θανών τε κοὐ λεύσσων φάος ἔσται τὸ λοιπόν: οὐ γὰρ ἐς ταὐτόν ποτε οὔτ᾽ εἶσιν οὔτε μητρὸς ὄψεται δέμας: κρυπτὸς δ᾽ ἐν ἄντροις τῆς ὑπαργύρου χθονὸς ἀνθρωποδαίμων κείσεται βλέπων φάος, Βάκχου προφήτης ὥστε Παγγαίου πέτραν ᾤκησε, σεμνὸς τοῖσιν εἰδόσιν θεός.
(EL)
MUSE He shall not descend into earth's darksome soil; so earnest a prayer will I address to the bride of the nether world, the daughter of the goddess Demeter, giver of increase, to release his soul, and debtor, as she is to me, show that she honours the friends of Orpheus. Yet from henceforth will he be to me as one dead that seeth not the light; for never again will he meet me or see his mother's face, but will lurk hidden in a cavern of the land with veins of silver, restored to life, no longer man but god, even as the prophet of Bacchus did dwell in a grotto 'neath Pangaeus, a god whom his votaries honoured.
(EN)
