Dicam insigne, recens, adhuc indictum ore alio. Non secus in iugis exsomnis stupet Euhias Hebrum prospiciens, et nive candidam Thracen ac pede barbaro lustratam Rhodopen, ut mihi devio ripas et vacuum nemus mirari libet.
(LA)
Θα πω ένα πρόσφατο και ξακουστό τραγούδι που δεν έχει ειπωθεί από άλλο στόμα. Όπως έκθαμβη η άγρυπνη Μαινάδα στη βουνίσια κορυφογραμμή παρατηρεί τον Έβρο, τη λευκή από το χιόνι Θράκη και τη Ροδόπη, που την πατά βαρβαρικό πόδι, έτσι μου αρέσει και μένα να μένω μόνος και να θαυμάζω τις όχθες και το άδειο δάσος.
(EL)
I’ll sing a recent achievement, not yet sung by other lips. So does the sleepless Bacchante, stand in amazement on a mountain-ridge, gazing at Hebrus, at Thrace, shining with snow, at Rhodope, trodden by barbarous feet, even as I like to wander gazing, at river banks, and echoing groves.
(EN)
