Με τα μάτια των παιδιών
Μια μαθήτρια από το Ιράν, ασφυκτιά μέσα στην ισλαμική επανάσταση και αντιδρά με το χιούμορ και την ανεξαρτησία της. Μια παρέα Αμερικανών εφήβων πειραματίζονται με τη ζωή και διεκδικούντο μέλλον τους. Ένα Γερμανός καθηγητής λυκείου παίζει με τον ναζισμό, δημιουργεί ένα επικίνδυνο μαθητικό κύμα και οδηγεί ολόκληρο το σχολείο του στον όλεθρο. Και μια ενδεκάχρονη Γαλλίδα προσπαθεί να ξεφύγει από την καθημερινή της αθλιότητα και να ενηλικιωθεί.
Η Γαλλία της δεκαετίας του 70, το Ιράν τπς δεκαετίας του 80 κι η Αμερική και η Γερμανία του σήμερα, είναι το πλαίσιο μέσα οτο οποίο τοποθετούνται τέσσερις ιδιόμορφες και ξεχωριστές παιδικές εικόνες, σε τέσσερις πραγματικά εξαιρετικές ταινίες. Με τα μάτια των παιδιών, οι ταινίες αυτές, φωτίζουν τον κόσμο, τη ζωή, τις δυσκολίες ενός απολίτιστου πολιτισμού και τις ελπίδες για ένα μέλλον που φαντάζει ζοφερό. Βαρβαρότητα, σκληρότητα, πολιτική βία, σεξουαλική καταπίεση, εκμετάλλευση. Τα παιδιά κινούνται πια με δυσκολία στον κόσμο των μεγάλων, προσπαθούν να βρουν τη θέση που τους ανήκει, να κερδίσουν τον σεβασμό που τους στέρησαν. Αυτό τον κόσμο προσπαθούν να διερευνήσουν οι τέσσερις ταινίες του φετινού
κινηματογραφικού αφιερώματος- το ≪Persepolis≫, το ≪American Teen≫, το ≪Κύμα≫ και το ≪Με λένε Στέλλα≫. Και οι τέσσερις δίνουν στα παιδιά τον πρώτο λόγο, τα αναδεικνύουν σε πραγματικούς πρωταγωνιστές, ακούν τον καθαρό τους λόγο και, κυρίως, εμπιστεύονται την ειδική βαρύτητα της κρίσης τους. Ταινίες τολμηρές, συγκινητικές, χιουμοριστικές ή και τραγικές, έρχονται για να μας δείξουν ξεκάθαρα το μεγάλο θαύμα της παιδικής ψυχής- ένα θαύμα που οι περισσότεροι από εμάς το έχουμε δίπλα μας καθημερινά, χωρίς στην πραγματικότητα τα το γνωρίζουμε.
Ορέστης Ανδρεαδάκης