Ανεβάζουμε την Λυσιστράτη του Αριστοφάνη, διότι δυστυχώς ο ιστορικός περίγυρος του έργου είναι όμοιος με την ταραγμένη εποχή μας.
Ο Αριστοφάνης κατηγορήθηκε σαν επικίνδυνος για τη χώρα, γιατί τόλμησε εν καιρώ πολέμου και την ώρα που η αντιπροσωπεία των Λακεδαιμονίων ήταν στην Αθήνα - για ειρηνευτικές συνομιλίες πιθανόν - και κατηγόρησε τον Κλέωνα. Τόλμησε και τον κατηγόρησε για το ότι οικειοποιήθηκε το δημόσιο χρήμα. Κάτι που και σήμερα δυστυχώς συμβαίνει με τους διαχειριστές δημόσιων ταμείων και χρημάτων.
Ο Κλέων τότε έσυρε στα δικαστήρια τον Αριστοφάνη σαν κοινό προδότη της πόλης του. Ο Αριστοφάνης αθωώθηκε, αντικρούοντας την κατηγορία παρουσιάζοντας για νομικό επιχείρημα ότι: Δεν έβλαψα την πόλη μου αλλά αντιθέτως την ωφέλησα γιατί οι Λακεδαίμονες με την καταγγελία μου για τον ανώτατο άρχοντα, διαπίστωσαν πως η δημοκρατία των Αθηναίων "Γερά κρατεί" αφού ένα πολίτης μπορεί και καταγγέλει τον άρχοντα της πόλης του για σφετεριστή των δημοσίων αγαθών.
Από κει και πέρα όμως ο Αριστοφάνης ήτανε υποχρεωμένος να γράψει "ΟΥΤΟΠΙΕΣ". Να ντύσει με ουτοπία τα θέματά του, να τα παρουσιάσει ως μη γενόμενα, για να μη συρθεί και πάλι σε δικαστικούς αγώνες, με απρόβλεπτη έκβαση.
Σ' αυτό το κλίμα γράφτηκε και η Λυσιστράτη, δηλαδή σαν μη γενόμενο ως συμβάν.
1 JPEG
