Ήδη στα πρώτα έργα του Χρίστου Καρά, που φιλοτέχνησε μετά την άφιξή του στο Παρίσι το 1957, ανιχνεύονται οι προβληματισμοί του στην απόδοση του αντικειμένου και τη θέση του στον χώρο, καθώς η εξωτερική εικόνα, αποσυνδεδεμένη από το γήινο συμβατικό πλαίσιο, εντάσσεται σε μια νέα πραγματικότητα, επέκεινα του φυσικού, στη σφαίρα του υπερβατού. Με μια έξοχη σχεδιαστική ικανότητα και βαθιά γνώση των παλιών ζωγραφικών αξιών, ο Καράς θα υπερβεί τη λειτουργία των αντικειμένων μέσα στο καθορισμένο τους περιβάλλον και το στατικό τους χώρο, δημιουργώντας μια ζωγραφική που υποβάλλει την ποίηση, τη μαγεία. Βάζα με λουλούδια, καρποί, φύλλα, πουλιά αιωρούνται σε ένα χώρο απέραντο και ακαθόριστο, αντιρεαλιστικό αφού λείπουν οι σταθεροποιητικές γραμμές του εδάφους. Η διάχυτη φωτεινότητα που περιορίζει το πλάσιμο της φόρμας, η λιτή έως μονοχρωματική τονικότητα, το καθαρό αλλά παγερό πολλές φορές σχέδιο προσφέρουν μια θέα φαινομένων πέρα από τη φυσική όραση.
(EL)
1 JPEG
