Louis-André Gosse reports to Hayden the events since Lord Cochrane's arrival in Greece. He praises the dedication and zeal he displayed in carrying out his duties, despite the lack of resources and support. Before leaving Greece in early 1828, he wrote a lengthy letter to Kapodistrias, in which he explains the reasons that led him to his decision. During his stay in France and England, he equipped the two small steamships that were in London, using both his own resources and loan money and the amount he received from the sale of the schooner Monokeros. Before returning, he wrote a second letter to Kapodistrias, which, like the first, remained unanswered. When he returned to Greece, he was treated with coldness and indifference. The financial audit proved that his financial management was sound. He met Kapodistrias a few times, but received no clear answer as to his intentions. He also received no answer when he asked to raise the flag on one of the ships of the fleet to commemorate the anniversary of the coronation of Tsar Nicholas I of Russia. The government finally agreed to provide him with a ship to transport him to Navarino, Zakynthos, Toulon or Marseilles. However, they chose the ship of a rough burlotier who had ignored his orders in the Alexandria Campaign. The captain and crew during the voyage from Aegina to Poros, where he was to stop to say goodbye to Kapodistrias, were insulting to Cochran and refused to provide food for his entourage. Despite his protests, the Greek government ignored his accusations. In a personal meeting with Kapodistrias, he accused Spyridon Trikoupis and Alexander Mavrokordatos of the intrigues they were organizing and warned him of the dangers posed by the situation. After the meeting, he received a letter from Kapodistrias with vague wording on whether he should lower the flag of the fleet leader from the ship. Gosse believes that Hayden will be delighted to meet Cochran, due to his culture, kindness and integrity of character.
(EN)
Ο Louis-André Gosse εκθέτει στον Χέυδεν τα γεγονότα από την άφιξη του λόρδου Κόχραν στην Ελλάδα. Εξαίρει την αφοσίωση και τον ζήλο που επέδειξε κατά την τέλεση των καθηκόντων του, παρά την έλλειψη πόρων και υποστήριξης. Πριν αναχωρήσει από την Ελλάδα στις αρχές του 1828 έγραψε στον Καποδίστρια μια εκτενή επιστολή, όπου του εκθέτει τους λόγους που τον οδήγησαν στην απόφαση. Στη διάρκεια της παραμονής του στη Γαλλία και την Αγγλία εξόπλισε τα δύο μικρά ατμόπλοια που βρίσκονταν στο Λονδίνο αξιοποιώντας τόσο ίδιους πόρους όσο και χρήματα του δανείου και το ποσό που εισέπραξε από την πώληση της γολέτας Μονόκερως. Πριν επιστρέψει έγραψε στον Καποδίστρια μια δεύτερη επιστολή, η οποία, όπως και η πρώτη, παρέμεινε αναπάντητη. Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα τον αντιμετώπησαν με ψυχρότητα και αδιαφορία. Ο οικονομικός έλεγχος απέδειξε ότι ήταν χρηστή η οικονομική διαχείρισή του. Συνάντησε τον Καποδίστρια κάποιες φορές, αλλά δεν έλαβε σαφή απάντηση για τις προθέσεις του. Καμία απάντηση επίσης δεν έλαβε όταν ζήτησε να υψώσει τη σημαία σε ένα από τα πλοία του στόλου για να τιμήσει την επέτειο της στέψης του τσάρου Νικολάου Α' της Ρωσίας. Η κυβέρνηση τελικά δέχτηκε να του παραχωρήσει ένα πλοίο για να τον μεταφέρει στο Ναυαρίνο, τη Ζάκυνθο, την Τουλόν ή τη Μασσαλία. Επέλεξαν όμως το πλοίο ενός άξεστου μπουρλοτιέρη που είχε αγνοήσει τις διαταγές του στην Εκστρατεία της Αλεξάνδρειας. Ο καπετάνιος και το πλήρωμα στη διάρκεια του ταξιδιού από την Αίγινα στον Πόρο, όπου θα έκανε στάση για να αποχαιρετήσει τον Καποδίστρια, φέρονταν προσβλητικά στον Κόχραν και αρνήθηκαν να παράσχουν τροφές στη συνοδεία του. Παρά τις διαμαρτυρίες του η ελληνική κυβέρνηση αγνόησε τις κατηγορίες του. Σε προσωπική συνάντηση με τον Καποδίστρια κατηγόρησε τον Σπυρίδωνα Τρικούπη και τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο για τις ίντριγκες που οργάνωναν και τον προειδοποίησε για τους κινδύνους που εγκυμονεί η κατάσταση. Μετά τη συνάντηση έλαβε από τον Καποδίστρια μια επιστολή με ασαφείς διατυπώσεις για το αν πρέπει να κατεβάσει τη σημαία του αρχηγού του στόλου από το πλοίο. Ο Gosse θεωρεί ότι ο Χέυδεν θα χαρεί όταν γνωρίσει τον Κόχραν, λόγω της καλλιέργειας, της ευγένειας και της ακεραιότητας του χαρακτήρα του.