Μια οικογενειακή γιορτή γίνεται αφορμή να διαταραχτεί η επίπλαστη αρμονία που για χρόνια επικρατούσε μέσα στο σπίτι της οικογένειας Χάνσεν. Τιμώμενο πρόσωπο είναι ο πατέρας, ο Χέλγκε, ένας επιτυχημένος επιχειρηματίας, ο οποίος γιορτάζει τα εξηκοστά του γενέθλια περιστοιχισμένος από τα μέλη της οικογένειάς του και στενούς φίλους. Τα καλά κρυμμένα μυστικά της οικογένειας αποκαλύπτονται, χωρίς όμως στην πραγματικότητα να συγκλονίζουν κανέναν. Η γιορτή συνεχίζεται κανονικά – το γλέντι δε σταματάει. O καλοκουρδισμένος μεγαλοαστικός μηχανισμός αντιστέκεται. O σκηνοθέτης Γιάννης Παρασκευόπουλος, που έχει ήδη σκηνοθετήσει 13 παραστάσεις του ΚΘΒΕ, αναφέρει: «Το Δόγμα 95 δημιουργήθηκε από μια ομάδα σκηνοθετών και είχε σαν στόχο τη δημιουργία μιας πιο αγνής κινηματογραφικής φόρμας. Ήταν ένα τρόπος αντίδρασης των σκηνοθετών στην κυριαρχία των παραγωγών και στις συμβάσεις του κινηματογράφου που δημιουργούν στους θεατές την ψευδαίσθηση της πραγματικότητας. Ο κινηματογράφος έγινε μια “λαμπερή κατάσταση” σε βάρος των προσώπων και της πλοκής, σε βάρος του χαρακτήρα που υπάρχει στην οθόνη. Σε μια εποχή, λοιπόν, που και το θέατρο, σε πολλές περιπτώσεις, είναι μια “λαμπερή εξωστρεφής κατάσταση”, η προοπτική ανεβάσματος του “Festen” μού δημιουργεί την ανάγκη να δημιουργήσω με τους συνεργάτες μου το δικό μας ΔΟΓΜΑ και να κοιτάξω, ξανά, αυτό που είναι πυρήνας του θεάτρου: ο άνθρωπος».
(EL)
“Festen” was introduced to the Greek audience by the Thomas Vinterberg film, which rocked the cinematic world of the time when it was first screened in 1998. It was the first film of Dogme 95, the filmmaking movement created by Lars von Trier, together with other Danish filmmakers to create a film form, which would not rely on the technical means, special effects and contracts that give viewers an illusion of reality. “What we did in ‘Festen’ was closely connected to theatre, I guess the most the two arts can connect”, said Vinterberg. In 2004, the British David Eldridge adapted the screenplay for the theatre, depositing a masterpiece to the modern repertoire. A play that focuses on family and could be considered a modern tragedy. Giannis Paraskevopoulos, who has already directed 13 plays for the NTNG, says: “Dogme 95 was created by a group of directors and aimed at creating a more pure cinematic form. It was a way for directors to react against the domination of producers and film traditions giving viewers the illusion of reality. The film industry became a ‘glamorous situation’ at the expense of the characters and the plot, at the expense of the character seen on the screen. At a time when the theatre in many cases is also a ‘glamorous open situation’, the potential of putting on ‘Festen’ makes me feel the need to create along with my colleagues our DOGME and to look again at what the core of theatre is: Man”.
(EN)
Θέατρο
