'Τι μπορεί να εκφράσει, να πει ο ποιητής προσπαθώντας να γράψει μια εισαγωγή στο έργο του; Εξηγήσεις, όταν τόσα εξηγούνται ή γίνεται προσπάθεια να εξηγηθούν, να σχολιαστούν και το μυστήριο της ύπαρξης απομένει. Και η ποίηση, πιστεύω πως είναι, τελικά, ένα μυστήριο, όχι μόνο αισθητικό γεγονός αλλά και υπαρκτική κίνηση. Φαινόμενο της ανθρώπινης έκφρασης. Τι έκανε, τι οδήγησε τον άνθρωπο να δημιουργήσει τον ποιητικό λόγο; Αφού υπάρχει ο πεζός, πλούσιος, σαφής, άνετος, γιατί αυτό το είδος της ομιλίας, με ιδιαίτερους νόμους και κανόνες; Σε όποιαν άλλη καλλιτεχνική εκδήλωση δεν παρατηρείται τούτο το διφυές, δεν υπάρχει μια τέτοια διαφορά. Εξήγηση λοιπόν, ας πούμε, όσον αφορά και στην ουσία και στην τεχνική της ποίησης, όταν σ' επίμετρο, στην κρίσιμη εποχή μας δημιουργούνται και νέες σχέσεις και ανταποκρίσεις στην διάρθρωση του ποιητικού λόγου, ακόμα και η πειθαρχία που μπορεί ν' αποδώσει πιο σωστά το ουσιώδες ή το βαθύτερο νόημα. Ακοή και υπακοή στο ρυθμό, αίσθημά του βαθύτερο. Τον ρυθμικό λόγο πιστεύω πως άκουσα μιαν ηλιόλουστη πρωΐα Κυριακής, στις '10 Απριλίου 1938'. Πήγαινα στο νεκροταφείο (για ένα μνημόσυνο). Αισθανόμουν να με κατέχει η λαμπρότητα της ζωής και βαθύτερα, το δέος του θανάτου: αποστροφή, έκπληξη πρωτόγονη, πρωταρχική, και η παράξενη γοητεία του φόβου. Περπατούσα σχεδόν παραπαίοντας στον ακατάστατο δρόμο. Αυτή ήταν η αρχή της 'Πορείας'. Δεν μπορούσα βέβαια, τότε, να φανταστώ τη συνέχειά της. Ότι θα έφτανα στο 'Σταυροδρόμι'. Δεν ήταν καν δυνατό να το σκεφτώ. [...]' ΖΩΗ ΚΑΡΕΛΛΗ
(EL)
'What can a poet express in order to write an introduction for his/her play? Explanations, while so much is explained or there is an effort to explain them, to comment them, and the mystery of existence exists. And poetry is, I believe, finally, a mystery, not only an aesthetic event but also it is existing movement. It is a phenomenon of human expression. What was that which led human being to the creation of the poetic speech? Since the prose exists which is rich, clear and easy, why is there this kind of speech with special rules and laws? In any other artistic manifestation in which this two-nature issue is not identified, there is not such a divergence. So, explanation, let's say, concerning the essence and the technique of poetry, when in an addendum, in our critical era new relationships and behaviors are created in the structure of poesy, even the discipline which can interpret in a better way the core or the deeper meaning. Hearing and obedience to the rhythm, sense of the deeper. The rhythmic speech I believe I heard a sunny Sunday morning, on April 10, 1938. I was going to the cemetery (for a memorial). I was feeling possessed by the brilliancy of life and in depth the awe of death: aversion, primitive surprise, primary, and the strange seduction of fear. I was walking, almost faltering, on the messy road. This was the beginning of the course. I couldn't imagine what was next: the fact that I reached the crossroad. It was impossible to think this. []' ZOI KARELLI
(EN)
Θέατρο
1 JPEG
