Έναρξη της 12ης διοργάνωσης του Ευρωπαϊκού Βραβείου Θεάτρου. Συμπόσιο της Ένωσης Ελλήνων Μουσικών και Θεατρικών Κριτικών με θέμα 'Θέατρο και Διαφορετικότητα' σε συνεργασία με το Κ.Θ.Β.Ε. και τη Διεθνή Ένωση Κριτικών Θεάτρου. ''Μέσα στο περιβάλλον που έχει δημιουργήσει η παγκοσμιοποίηση και οι λογής λογής οικονομικές συμφωνίες κρατών και οικονομικών τραστ, πολλοί είναι εκείνοι που δεν έχουν ξεκαθαρίσει στο μυαλό τους κατά πόσο η παγκοσμιοποίηση όντως υποδηλώνει ένα βήμα "μετά" τον αποικιοκρατισμό και τον εθνικισμό ή, σε τελευταία ανάλυση, είναι απλώς μια εξέλιξη που μπορεί να μιλά για συνύπαρξη μέσα από την ανοχή της διαφορετικότητας, ωστόσο κατάβάθος στηρίζει την κυρίαρχη οικονομική τάξη; Οποιαδήποτε και να 'ναι η απάντηση, ένα είναι το βέβαιο: το θέατρο, ως κομμάτι του κοινωνικού και οικονομικού γίγνεσθαι, δεν μπορεί παρά να επηρεάζεται από τις εξελίξεις αυτές, τόσο ιδεολογικά όσο και αισθητικά. Με δεδομένους τους πολιορκητικούς μηχανισμούς του ύστερου καπιταλισμού, είναι δυνατόν να υπάρχει χώρος να αναπτυχθεί και να επιβιώσει ένα θέατρο διαφορετικότητας και παρεκκλίσεων; Τί μπορεί, ή πρέπει να κάνει άραγε η τέχνη του Διονύσου (ή η τέχνη της θεατρικής κριτικής, εν προκειμένω) μέσα σε μια επιφανειακά ομοιογενή, όμως κατά βάθος ανομοιόμορφη κοινωνική πραγματικότητα, όπως είναι η Ευρώπη των διαφορετικών λαών, γλωσσών, θρησκειών και δοξασιών; Πώς μπορούν να αρθούν οι αναντιστοιχίες ανάμεσα στα διάφορα πολιτιστικά κέντρα και τις παροπλισμένες περιφέρειες; Εν τέλει, πώς μπορεί το θέατρο στο σύνολό του να βοηθήσει στον ακόμη καλύτερο εκδημοκρατισμό των λαών, ενισχύοντας τις άμυνες των πολιτών ενάντια στον ρατσισμό και την ανισότητα;'' Σάββας Πατσαλίδης, καθηγητής Α.Π.Θ. Εκπρόσωπος της Ένωσης Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών
(EL)
Opening of the XII Europe Theatre Prize. Colloquium organised by the Greek Union of Drama and Music Critics in co-operation with the International Association of Theatre Critics and the National Theatre of Northern Greece. ''In an environment mostly shaped by the expanding tactics of globalization and aggressive business transactions, there are many who have not yet resolved to what extend these most recent developments are a step 'post' colonialism and nationalism or merely a development which may be discussing co-existence through tolerance of difference, yet deep down it actually defends the dominant financial and political status quo? Whatever the answer may be, one thing is certain: theatre, as an inseparable part of the social and financial reality, cannot help but be influenced by such developments both in terms of ideology as well as aesthetics. Given the all embracing mechanisms of late capitalism, can there be room for a theatre of otherness and deviation to grow and survive? What can, or indeed must, the art of Dionysus do (or the art of theatre criticism, for that matter) in a seemingly homogeneous, yet underneath uneven social and economic reality, such as the one we experience in our postmodern Europe of different nations, languages, religions and dogmas? How can the barriers of non-correspondence between the various cultural centers and the marginalized peripheries be lifted? In the long run, how can theatre in its entirety help towards an even better democratization of nations and further reinforcement of people's defenses against racism and inequality?'' Professor Savas Patsalidis, Aristotle University of Thessaloniki Greek Theatre and Music Critics Association
(EN)
Θέατρο
1 JPEG