use the file or the thumbnail according to the license: CC BY-NC-SA 4.0
Attribution-NonCommercial-ShareAlike
Banjo
Banjo
Συγγενές με αντίστοιχα όργανα των Αφρικανών της Αμερικής. Η λέξη banjo θεωρείται ότι προέρχεται από τις λέξεις mpanza ή badurria. Έγινε αρκετά δημοφιλές τον 19ο αιώνα, με την εισαγωγή του στη Βρετανία. Εντοπίζονται διάφορες παραλλαγές του οργάνου. Συναντάται με τέσσερις, πέντε ή έξι χορδές. Το εξάχορδο banjo είναι σε μεγαλύτερη χρήση, εξ αιτίας της ομοιότητας του κουρδίσματος με της κιθάρας. Το ηχείο του αποτελείται από ένα κυλινδρικό πλαίσιο, τοποθετημένο σε ένα μεταλλικό δαχτυλίδι. Το καπάκι του παραδοσιακά αποτελείται από δέρμα ζώου, με τις σύγχρονες κατασκευές να χρησιμοποιούν συνθετικά υλικά. Σε ορισμένες κατασκευές, προσαρμόζεται επιπλέον κυκλικό ηχείο, ενώ άλλα εντοπίζονται με ανοιχτή πλάτη. Πλέον κατασκευάζονται ηλεκτρικά banjo. Στην Αφρική, είχε χρήση σε θρησκευτικές τελετές. Στον Δυτικό κόσμο εντοπίζεται σε παραδοσιακές και σύγχρονες μουσικές της Αμερικής και της Ιρλανδίας. Το πεντάχορδο banjo παίζεται με πένα, το ηχείο του είναι όμοιο με ταμπούρο και κουρδίζεται ως σολ-ντο-σολ-σι-ρε (G-C-F-B-D). Το τετράχορδο banjo έχει ταστιέρα με είκοσι δύο τάστα και κουρδίζεται συνήθως ως ντο-σολ-σι-ρε (C-G-B-D).
(EL)
Χορδόφωνο μουσικό όργανο με μεγάλο κυλινδρικό σώμα και μακρύ μανίκι με τάστα. Στο καπάκι του στερεώνεται επιπλέον ηχείο με μεμβράνη, που δονείται με την ταλάντωση των χορδών και έχει δυνατότητα κουρδίσματος, μέσω του μηχανισμού στήριξης. Κατά μήκος του προσφέρονται έξι χορδές, που ξεκινούν από το κάτω άκρο του ηχείου και καταλήγουν στην κεφαλή και στα κλειδιά, όπου χορδίζονται.
(EL)
1 JPEG
